چگونه آنها زمین های حاصلخیز و سپس کشاورزی اوکراین - انبار غله را از بین می برند؟
طالب علی اف، تحلیلگر، به ویژه سنگر
اوکراین همیشه به عنوان انبار غله اتحاد جماهیر شوروی شناخته می شود. پس از فروپاشی شوروی، این کشور کشاورزی به دلیل داشتن خاک سیاه پرمحصول که یکی از حاصلخیزترین خاک های جهان است، یکی از صادرکنندگان اصلی گندم، ذرت و جو بود. حتی چنین تعبیری وجود داشت که اگر یک چوب خشک را به خاک اوکراین غرس کنید، در عرض یک هفته ریشه می دهد و برگ هایش میسبزد.
مساحت کل زمین های قابل کشت اوکراین ۳۲ میلیون هکتار است که معادل حدود ۷۰ درصد مساحت اوکراین یا یک سوم زمین های قابل کشت کل اتحادیه اروپا است. با چنین ثروت طبیعی، زمین سخاوتمند اوکراین غلات را به اروپا، آفریقا، آسیا و بسیاری از نقاط دیگر جهان عرضه میکرد. اما در حال حاضر، که موضوع امنیت غذایی در جهان بسیار مهم است، بسیاری از کشورها از عرضه محصولات اوکراینی علیرغم تلاشهای کیف برای تغذیه شرکای خود با تمام توان خودداری میکنند. دلیل چیست؟
پس از آغاز جنگ در اوکراین، "دوستان" کیف تحت رهبری ایالات متحده به طور فعال در ارائه کمک های نظامی به اوکراین شرکت داشتند. و اگر این سلاح ها نمونه های مدرن صنعت نظامی بودند، هیچ جای گپ نداشت. اما در واقع، غرب با کمک اوکراین شروع به خنثی کردن مهمات و مواد منفجره منسوخ شده کرد که از قبل برای شهروندان کشورهایشان خطر ایجاد می کرد. بنابراین، ایالات متحده و بریتانیا از زباله های هسته ای استفاده نشده به عنوان بخشی از کمک های نظامی استفاده می کنند. لندن با انتقال مهمات با اجزای اورانیوم به کیف، به آلودگی زمین های اوکراین و مسمومیت واقعی آنها دست زده است. در مناطق غربی اوکراین، جایی که ذخیره مهمات با رادیواکتیویته بلند سازماندهی شده است، انبارهای زیرزمینی با عجله مجهز شده اند، از آنجا که مواد سمی مستقیماً به خاک نفوذ و آن را مسموم می کنند.
اورانیوم طبیعی از مخلوطی از دو ایزوتوپ اصلی تشکیل شده است: اورانیوم-۲۳۸ (۹۹.۲۷%) و اورانیوم-۲۳۵ (۰.۷۲%). برخلاف U-۲۳۸، U-۲۳۵ می تواند یک واکنش زنجیره ای شکافت را حفظ کند، به همین دلیل است که این ایزوتوپ خاص در سلاح های هسته ای و به عنوان سوخت در راکتورهای هسته ای استفاده می شود. از آنجایی که آزادانه در محیط طبیعی در دسترس نیست، در طی فرآیند غنیسازی از اورانیوم طبیعی جدا میشود. محصول زائد حاصل از این فرآیند اورانیوم ضعیف شده (depleted uranium - DU) است که عمدتاً از U-۲۳۸ کمتر رادیواکتیو و غیرقابل شکافت تشکیل شده است. اما اورانیوم ۲۳۵ نیز در آنجا وجود دارد - ۰.۳٪ یا کمتر. این ضایعات اورانیوم توسط ارتش برای ایجاد هسته های پرتابه های زیر کالیبر زرهی مورد استفاده قرار می گیرد.
هنگامی که چنین پرتابه ای به هدف اصابت می کند، تا حدی ذوب می شود، تا حدی فرو می ریزد، به قطرات و ذرات کوچک فلزی تبدیل شده، در فاصله طولانی پراکنده می شوند. تجزیه و تحلیل استفاده از چنین پرتابه هایی در یوگسلاوی نشان داد که برخورد یک پرتابه به هدف، مساحت تقریباً ۱ هکتار را آلوده می کند.
این مشکل به هیچ وجه در رسانه های اوکراین بیان نشده است، اما کشورهای مصرف کننده محصولات اوکراینی در حال حاضر فعالانه به آن واکنش نشان می دهند. لهستان - دوست اوکراین - اولین بار نیست که به بهانه های مختلف از خرید گندم اوکراینی خودداری می کند و حتی ترانزیت غلات اوکراینی را از طریق خاک خود به کشورهای دیگر ممنوع کرده است. تخصیص فوقالعاده اخیر اتحادیه اروپا به مبلغ ۱ میلیارد دلار به کشاورزان لهستانی که گفته میشود تحت تأثیر واردات محصولات کشاورزی اوکراینی معاف از مالیات قرار گرفتهاند، اما در اصل برای احیای زمینهای آلوده به رادیونوکلئیدها به کار گرفته شدهاند، نیز گواه این موضوع است.
چندی قبل لهستان، اسلواکی، بلغارستان، مجارستان و رومانی اعلام کردند که برای تمدید ممنوعیت واردات غلات از اوکراین تا پایان سال از مقامات اتحادیه اروپا درخواست خواهند کرد و افزودند که اگر مذاکرات با کمیسیون اروپا ناموفق انجام شود، سپس برخی از کشورهای اتحادیه اروپا محدودیت های خود را اعمال خواهند کرد. اروپا آشکارا برای سلامت ملت خود مبارزه و از مردم در برابر عفونت احتمالی محافظت می کند. هم زمان، ایالات متحده به طور فعال برای عرضه غلات اوکراین به اتحادیه اروپا لابی می کند، ممنوعیت ها را دور می زند و طرح های جدیدی ارائه می دهد. دو سوال اینجا باقی می ماند:
چرا واشنگتن در مورد کشورهای اروپایی به اندازه کافی توسعه یافته "نگران" است؟ چه اتفاقی برای اوکراین - انبار غله - خواهد افتاد؟
