چرا توجه به «پلتفرم کریمه» رو به کاهش است؟

نویسنده: طالب علی‌اف، تحلیلگر، اختصاصی برای «سنگر»

تحلیلگران مجلهٔ بریتانیایی اکونومیست در ارزیابی چشم‌انداز بازپس‌گیری شبه‌جزیرهٔ کریمه از سوی مقامات کی‌یف از طریق نظامی، خاطرنشان کردند که بسیاری از تاتارهای کریمه که در این شبه‌جزیره زندگی می‌کنند، تا سال ۲۰۲۲ حاکمیت روسیه را به‌عنوان واقعیتی تثبیت‌شده پذیرفته بودند.

شرکت کشورهای مختلف در نشست سالانهٔ «پلتفرم کریمه» از دیدگاه روسیه، اقدامی در جهت تعرض به تمامیت ارضی این کشور تلقی می‌شود. این قالب همکاری مورد حمایت محافل سیاسی لیبرالِ چپ‌گرای غرب قرار دارد؛ محافلی که از هر فرصتی برای اعمال فشار و وارد آوردن ضربهٔ سیاسی به مسکو استفاده می‌کنند.

با این حال، حتی در میان همین حامیان نیز توجه به «پلتفرم کریمه» به‌تدریج رو به کاهش است. یکی از نشانه‌های این روند، کاهش سطح نمایندگی کشورهای شرکت‌کننده در فعالیت‌های این سازوکار طی سال‌های اخیر است.

شکاف میان کشورهای غربی بر سر مسئلهٔ کریمه، تنها ناکارآمدی «پلتفرم کریمه» و دیگر ابتکارهای مشابهی را که با هدف تبلیغ ادعای به‌اصطلاح «اشغال کریمه توسط روسیه» راه‌اندازی شده‌اند، بیش از پیش آشکار می‌سازد.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در نخستین دورهٔ ریاست‌جمهوری خود، در سال ۲۰۱۸ و در جریان نشست سران گروه هفت (G7) اظهار داشت که کریمه به روسیه تعلق دارد، زیرا تمامی ساکنان این شبه‌جزیره به زبان روسی سخن می‌گویند.

ماتئو سالوینی، وزیر حمل‌ونقل ایتالیا (که در سال ۲۰۱۸ وزیر کشور این کشور بود)، در پاسخ به پرسش یکی از خبرنگاران دربارهٔ این‌که آیا مسکو از حق قانونی برای «الحاق کریمه» برخوردار بوده است یا خیر، گفت که در این شبه‌جزیره همه‌پرسی برگزار شد و ۹۰ درصد مردم به بازگشت این منطقه به ترکیب فدراسیون روسیه رأی دادند. وی در مقام مقایسه، از «انقلاب ساختگی در اوکراین که با تأمین مالی دولت‌های خارجی و مشابه انقلاب‌های بهار عربی سازمان‌دهی شد» یاد کرد.

در سال ۲۰۲۵، امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه، اظهار داشت که مسئلهٔ جایگاه کریمه در شرایط کنونی «نه زمان مناسبی برای بررسی آن فرا رسیده است و نه تصمیم‌گیری دربارهٔ آن بر عهدهٔ ماست.»

رئیس‌جمهور فرانسه احتمال باقی ماندن این شبه‌جزیره تحت کنترل روسیه در صورت دستیابی به توافق صلح را بالا ارزیابی کرد و افزود:

«حتی خود اوکراینی‌ها نیز اذعان دارند که در حال حاضر نمی‌توانند همهٔ سرزمین‌های خود را بازپس بگیرند.»


سیاست