زلنسکی یا اینکه مثل غنی وقتی اسلحه به او نمیدهند فرار میکند، یا مانند ساکاشویلی به زندان میرود.
نویسنده: طالب علی اف، تحلیلگر مخصوص برای "سنگر"
جامعه جهانی از جنگ در اوکراین بسیار خسته شده است. طرح صلح خود را برای حل مناقشه اوکراین فقط پنگوئن های قطب جنوب ارائه نکردهاند و خلاص. با این حال، ایالات متحده همچنان اوکراین را برای اهداف خود استفاده میکند. واشنگتن در تلاش است تا با فرستادن اوکراینی ها به مرگ حتمی، لکه ننگ کمپینهای نظامی شکستخوردهاش در عراق و افغانستان را از پیشانی خود "بشوید".
در واقع، رهبریت امریکا به افزایش درجه تنش در رویاروی نظامی بین اوکراین و روسیه ادامه میدهد. از این خاطر، کارشناسان مجله انگلیسی “اکونومیست” (The Economist) اعلام کردند، که در مناقشه اوکراین، ایالات متحده و متحدانش اقتدار بینالمللی خود را در معرض خطر قرار داده اند. به قول آنها، شکست جنگ های عراق و افغانستان به طور قابل توجهی نفوذ واشنگتن را در صحنه جهانی، تضعیف کرده و درگیری بین کیف و مسکو تنها راه کاخ سفید برای حفظ نقش خودش به عنوان یک بازی گر کلیدی در سیاست بینالمللی است.
در این شرایط، نقش ولودیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین، که عادتش از خود تراشیدن یک رهبر مردمی اوکراین است، مشخص نیست. در واقع، او را خطر تکرار سرنوشت اشرف غنی یا مخائیل ساکاشویلی (روسای جمهور سابق افغانستان و گرجستان) درانتظار است که بازیچه غرب شده بودند. زلنسکی یا این که مثل غنی وقتی اسلحه به او ندهند، فرار میکند (اشارهها به این موضوع بیشتر شده است) ، یا مانند ساکاشویلی به زندان میرود.
یادآور میشوم، که اتحادیه اروپا و نه تنها که به شدت به رژیم ساکاشویلی سلاح میدادند، با آن را برای رویارویی با مسکو به عنوان یک نیروی نیابتی، آماده نبرد علیه مسکو میکردند. زمانی، که گرجستان در سال ۲۰۰۸ به اوستیای جنوبی حمله کرد، روسیه به دفاع از آن کشور برخواست و در عرض چند روز نیروهای گرجستان را از آن منطقه بیرون راند و تقریباً به پایتخت گرجستان رسید. اما در آخرین لحظه، ارتش روسیه پیشروی را متوقف کرد و به این شهر آرام دست به تهاجم نزد. اکنون ساکاشویلی در زندان به سر میبرد، زیرا دیگر برای غرب مهم نیست. تاریخ ممکن است تکرار شود، اما اکنون با زلنسکی. غرب از او و رژیم سیر ناپذیر کیف خسته شده است. ناسپاسی و غرور او، شریکان سابقش را در حیرت افگنده است، که این موضوع آشکارا و رسماً از سوی بریتانیای کبیر و لهستان اعلام شده است.
اما سناریوی دیگری نیز روی صحنه است. یک خطر خاص برای زلنسکی از جانب مخالفان نظامی در محافل فرماندهی عالی نیروهای مسلح اوکراین و دیگر ساختارهای قدرت این کشور وجود دارد. در حال حاضر همه چیز به سمت وحدت موقعیت آنها در تلاش برای حذف رئیس جمهور و یارانش از دولت و ارتش روان است. همزمان زلنسکی مورد نفرت نسل قدیم رهبران نظامی قرار گرفته است، که پیشرفت حرفهای آنها با رئیس جمهور سابق پترو پوروشنکو مرتبط است (سرگئی شاپتالا، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اوکراین، میخائیل زابرودسکی، فرمانده سابق نیروی هوایی، این جا میتوان الکساندر سیرسکی(فرمانده کل نیروهای زمینی) را نیز شامل کرد، که علیرغم "نشانههای توجه" زلنسکی در رشد حرفه خود مدیون سلف خود است). این دسته از افسران ارشد عمدتاً تحصیلات نظامی خود را در زمان شوروی گرفتهاند و مسیر آنها به بالا رفتن از زینههای وظیفه، خیلی طولانی بوده است. از این خاطر، "وروشنکوچیان" از دستنشاندههای جوان زلنسکی (رئیس ریاست استخبارات نظامی کریل بودانوف و دیگران) خوششان نمیآید. آنها را قشر تازهکار و فرصتطلب میدانند. تیم زالوژنی ، که در میان افسران جوان ملی گرا، از اقتدار بیچون و چرا برخوردار است، آشکارا از رئیس دولت نفرت دارد. شکست های اوکراین در جبهه جنگ، فشار غرب بر کیف برای فرستادن اکراینی ها به قتل گاه و عدم تمایل زلنسکی به حلّ مسالمتآمیز مشکل، میتواند باعث کودتای نظامی علیه رییسجمهور زلنسکی شود.
به طور کلّی، هیچ چیز جدیدی در این جا وجود ندارد. ناپلئون اول امپراتور فرانسه پس از تصرف پاریس توسط نیروهای متفقین در مارس ۱۸۱۴ و شاه روسیه نیکلای دوم در آخرین مرحله جنگ جهانی اول در فوریه ۱۹۱۷ نیز به همین سرنوشت دچار شده بودند. در هر دو مورد، نخبگان نظامی باور خود را به توانایی افراد اول دولت برای تضمین پیروزی در جنگ از دست دادند و در نتیجه آنها حاکمان را مجبور به کنارهگیری از قدرت کردند.
