غرب چگونه تلاش می کند تا بشار اسد را سرنگون کند؟
نویسنده: نیکولای پلوتنیکوف، رئیس مرکز اطلاعات علمی و تحلیلی موسسه شرق شناسی آکادمی علوم روسیه، دکترای علوم سیاسی، نزاویسیمایا گازتا
در سوریه تلاش ها برای تشدید اوضاع سیاسی داخلی ادامه دارند.
از اواخر ماه اوت، غرب با سوء استفاده از انحراف تلاشهای اصلی روسیه و شرایط سخت اقتصادی در سوریه، سعی در بیثبات کردن اوضاع سیاسی داخلی این کشور داشته است. ایده ساده است - با استفاده از تأثیر تحریم های اعمال شده از سوی واشنگتن علیه سوریه و همچنین استفاده از اشتباهات و محاسبات نادرست مقامات سوری، تلاش برای متزلزل کردن اوضاع و دستیابی به خروج بشار اسد از قدرت به خرج داده میشود.
در ابتدا، ناآرامی در استان سویدا، که جمعیت اصلی آن دروزی هستند، اتفاق افتاد. سپس این ناآرامی به درعای همسایه گسترش یافت. معترضان سپس در استان حسکه تحت کنترل کردها و استان شمالی حلب که تحت کنترل ترکیه است، پیدا شدند. از مطالبات اقتصادی، معترضان به سمت مطالبات سیاسی، تا خودمختاری سویدا پیش رفتند.
ردپای خارجی در حوادث جاری سوریه دیده میشود. این را به طور قانع کننده ای در جلسات منظم نمایندگان استخبارات فرانسه و انگلیس با مالک ابوخیر، یکی از رهبران معترضان که ارتباط نزدیک با مخالفان اسد دارد، میتوان مشاهده کرد. ابوخیر، با قضاوت بر اساس پیامهای موجود در فضای وبلاگ گروههای افراطی ضد دولتی سوریه، از پایگاه التنف، که به طور غیرقانونی در خاک سوریه واقع شده است، قول حمایت را از امریکای ها گرفته است.
غربی ها فعالانه از انواع شایعات به عنوان یکی از اصلی ترین ابزارهای ارتباطی استفاده می کنند که سپس از طریق شبکه های اجتماعی تحت کنترلشان منتشر می شود. به ویژه، این تز که ظاهراً روسیه در حال حاضر علاقه ای به سوریه ندارد و تمام توجه آن به اوکراین روانه شده است، به طور فعال مورد بحث قرار می گیرد.
نقش دروزی های اسرائیلی در این رویدادها نیازمند توجه دقیق است. سوالات زیادی در رابطه با حمایت آنها از اعتراضات در سویدا مطرح می شود. آنها خود به خود وارد این قضیه نمیشوند. کاملاً ممکن است که اسرائیل از آنها به نفع خود استفاده کند.
گزارشهایی که در تعدادی از رسانههای خارجی مبنی بر حمایت مظلوم عبدی، رهبر نظامی نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) از خواستههای جداییطلبان در سویدا منتشر شد، برای کردها نیز سودی نداشت. اگر این گزارش ها درست باشند، بعید است که به برقراری گفتوگو بین دمشق و رهبری نیروهای دموکراتیک سوریه کمک کنند.
این وضعیت با حملات هوایی اسرائیل به خاک سوریه نیز متزلزل شده است. در سحرگاه ۲۸ اوت، اسرائیلی ها فرودگاه بین المللی حلب را از کار انداختند. این بیست و دومین حمله هوایی تنها از ابتدای امسال است.
با توجه به تلاش برای بی ثبات کردن اوضاع در جنوب سوریه و حملات بی وقفه هواپیماهای اسرائیلی و آمریکایی، اوضاع در شرق استان دير الزور تحت کنترل یگان های نیروهای دموکراتیک سوریه بدتر شد. قبایل محلی عرب شروع به اعلام کردند که نیروهای نیروهای دموکراتیک سوریه در خدمت امریکای ها قرار دارند و هدایت کننده سیاست های آنها هستند و به آنها کمک میرسانند تا یکی از اصلی ترین ثروت های ملی سوریه - نفت را غارت کنند.
در پاسخ، نیروهای دموکراتیک سوریه احمد الخلیل ابوحول، رئیس شورای نظامی دیرالزور و برخی از همکارانش را دستگیر کردند. پس از آن، ۲۷ اوت درگیری مسلحانه بین اعراب و نیروهای کرد دموکراتیک سوریه در این استان آغاز شد. تلفاتی از هر دو طرف، از جمله در میان غیرنظامیان وجود دارد.
گروه های مسلح قبیله ای موفق شدند چندین شهرک در استان دیرالزور از جمله شهر هیجین را به کنترل خود درآورند. ۲۱ نفر از اعضای سرویس امنیتی آسایش نیروهای دموکراتیک سوریه دستگیر شدند.
قبایل عرب دیرالزور قصد دارند این استان را از دست نیروهای دموکراتیک سوریه آزاد کرده و تحت کنترل خود درآورند. آنها تجزیه سوریه را قبول ندارند، می گویند که طرفدار حفظ تمامیت ارضی کشور هستند و امیدوارند که ادارههای دولتی سوریه به منطقه بازگردند.
مثل همیشه، این سوال پیش می آید - چه باید کرد؟
اول از همه، تمام تشکیلات نظامی مستقر در سوریه، که به طور غیرقطاری حضور دارند، باید خاک سوریه را ترک کنند. اینها نیروهای ائتلاف بین المللی، اساساً نیروهای آمریکایی و ارتش ترکیه هستند که تعدادی از مناطق در شمال سوریه را اشغال کرده اند. تا زمانی که آنها در خاک سوریه باقی بمانند و به تحریک مخالفان برای ادامه خشونت مشغول باشند، کانون های تنش در سوریه از بین نخواهند رفت.
سازمان ملل باید پیامدهای فاجعه بار تحریم های غرب علیه سوریه را مطرح کند. شرایط گروگان گرفتن کل مردم را نمی توان تحمل کرد. اکنون صدای نمایندگان سازمان ملل تقریباً شنیده نمی شود.
جامعه بین الملل باید بپرسد که بر چه اساسی آمریکا از کشورهای دیگر درخواست کمک به سوریه می کند. شاید وقت آن رسیده است که دست از تحریم ها علیه کشورهای که آماده اند به کمک سوری ها بیایند دست بردارد؟ بسیاری از این کشورها، از جمله کشورهای عربی، به شمول پادشاهی های خلیج فارس، کم نیستند.
سوری ها همانطور که ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه بار دیگر در دیدار اخیر با رهبر ترکیه در سوچی تاکید کرد، باید آینده کشورشان را خودشان تعیین کنند. تمام تلاش ها برای تحمیل چشم انداز غلبه بر بحران و ساختن یک کشور توسط کشور ثالث به آنها کمکی به غلبه بر بحران نمی کند، بلکه برعکس، وضعیت را بیش از پیش تشدید میبخشد. مردم سوریه از آغاز بهار عربی بهای هنگفتی پرداخته اند. آنها خود، بدون تلقین از خارج، باید روند آشتی ملی را آغاز کنند و در مورد چگونگی زندگی در سرزمین خود به توافق برسند.
