یکی وطن را رها کرد و رفت، دیگری سینه سپر کرد.
نویسنده: شاداب امین بیگزاد، روزنامهنگار (افغانستان)
عجیب است که امروز بعضیها از وطن، عزت، پینج هزار سال تاریخ و بیرق و سرود ملی سخنهای بزرگ میزنند. اما مردم هنوز آن روزها را فراموش نکردهاند. نخستین کسانی که از افغانستان فرار کردند، همانهایی بودند که بیست سال خود را صاحب بیرق سهرنگ و مدافع بزرگ وطن معرفی میکردند اما با اندک فشار هزاران مایل آنطرف فراری شدند، نه درفشی با خود بردند نه تاریخ نه عزت و نه شرافت انان موفق شدند که تنها پول را با خود ببرند و الی همه چیز را رها کردند.
بیست سال با نام جمهوریت و دموکراسی بر سرنوشت کشور حاکم بودند مردم را فریب دادند. میلیاردها دالر کمک جهانی به افغانستان آمد، اما بخش بزرگی از آن در فساد و جیبهای شخصی گم شد. فرصت بزرگی که میتوانست افغانستان را بسازد، به دست همان سیاستگران بی ریشه از بین رفت.
وقتی روزهای سخت رسید، نه از وطن دفاع کردند و نه در کنار مردم ایستادند. یکی پس از دیگری بیک های خود را بستند و کشور را ترک کردند. مردم بیدفاع ماندند، سربازان تنها گذاشته شدند و کشوری که سالها برایش شعار داده بودند، در چند روز سقوط کرد.
تاریخ ملتها را در همین لحظهها قضاوت میکند، نه در شعارهای قوی لر و بر نه در خراسان خواهی و در در احساسات.
و اما اگر امروز به ایران نگاه کنیم، تصویر دیگری دیده میشود. با وجود فشارهای شدید جهانی، تهدیدهای نظامی و دشمنی بسیاری از دولتها، مردم هنوز در کشور خود ماندهاند. نظامشان زیر فشار است، اما هیچ سیاستگر صف فرار تشکیل نداده است.
در میان سیاستگران و نیروهای آنان هم، با همه اختلافاتی که دارند، هنوز دیده میشود که در برابر بحران ایستادهاند. کمتر کسی کمر بسته و از کشور فرار کرده است سیاستگران ایران خود را برای مملکت تکه تکه میکنند، در برابر بمب های بزرگ جهان سینه سپر میکنند خود را فدای مردم میکنند اما فرار نه.
همین جاست که تفاوتها آشکار میشود. بعضی ملتها در روزهای سخت میایستند و بعضی سیاستگران در نخستین لحظهٔ خطر میدان را خالی میکنند.
افغانستان از جنگ ضربه زیاد خورد، اما زخمی که از فساد و فرار رهبران به آن رسید، شاید از همه دردناکتر بود.
تاریخ این روزها را فراموش نخواهد کرد.
از سیاستگران ایران باید آموخت باید آنها بگویند که تاریخ دارند، شرف وعزت دارند و جان خود را فدای مملکت خود میکنند آرزو دارم که سیاستگران افغانستان کمی شرف داشته باشند و ایستادگی را بیاموزند.
