ما حتی شاهد یک "کوچ مردم" جدید به مکان هایی خواهیم بود که حداقل می توانید چیزی برای خوردن داشته باشید. فقط این بار آدمان در تانک ها حرکت خواهند کرد.
نویسنده: فرید احمدی، سردبیر "سنگر"
انسان موجودی زنده است و باید با مصرف غذا وجود خود را حفظ کند. برخی شکمسیری غذا میخورند، برخی دیگر در خوردن خودداری میکنند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) می فرماید: بدترین ظرفی که انسان از آن پر می شود شکم اوست. برای حفظ قدرت کافی است به اندازه لازم غذا بخورید". در عین حال، درست است که غذا برای هر فردی حیاتی است.
جهش شدید قیمت جهانی مواد غذایی از زمان شروع همه گیری کووید-2019 مشاهده شده است. بر اساس گزارش سازمان خوراکی و کشاورزی ملل متحد (فائو) در اکتبر 2021، هزینه مواد غذایی به بالاترین سطح خود در 10 سال گذشته رسید. طبق گزارش فائو سازمان ملل، از اکتبر 2020 تا اکتبر 2021، قیمت مواد غذایی 30 درصد افزایش یافته است. جهش دیگری در هزینه مواد غذایی پس از آغاز درگیری روسیه و اوکراین رخ داد. و امروز در پاسخ به این سوال: آیا گرسنگی خواهد آمد، می توانیم به صراحت بگوییم: بله. به ترتیب ارزیابی میکنیم.
محصولات مختلفی از جمله مواد غذایی در مناطق مختلف جهان تولید می شود. و در جایی اصلاً محصولی تولید نمی شود، در جایی مثلاً منابع و مواد معدنی استخراج می شود و با عواید آن مواد غذایی خریداری می شود، جایی در تولید صنعتی تخصص دارند و... تا زمانی که همه کشورها با آرامش در بین خود تجارت می کردند، هیچ مشکلی ایجاد نمی شد و تقریباً در هر کشور حداقل کمی توسعه یافته امکان خرید تقریباً کل طیف محصولات تولید شده توسط کشورهای مختلف وجود داشت.
این سیستم پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت و تا همین اواخر عملکرد پایداری داشت. با ورود کووید-2019 به کره زمین، کشورها یکی یکی شروع به اعمال قرنطینه کردند، تدارکات بلافاصله پیچیده تر شد، در نتیجه هزینه تحویل کالا فورا افزایش یافت. طبیعتاً افزایش هزینه در قیمت محصول نهایی لحاظ شده است.
و در اینجا با یک مارپیچ بسیار جالب روبرو هستیم. حمل نه تنها غذا، بلکه کود نیز گرانتر شد. و اگر فورم خاصی برای دامها خوراک خریداری می کرد، هزینه افزایش یافته آن شامل تحویل کود به تولید کننده غلات، تحویل غلات به کارخانه خوراک دام و طبیعتاً تولید کننده هزینه های افزایش یافته را در هزینه گوشت یا شیر لحاظ می کرد.
لازم به تأکید است که کودهای پتاس مورد نیاز همه کسانی هستند که در کشاورزی فعالیت می کنند. در جهان از نظر ذخایر سنگ پتاس، کانادا رتبه اول، روسیه دوم و بلاروس رتبه سوم را دارند. و در اینجا توجه - پس از شروع جنگ روسیه و اوکراین، ایالات متحده و سایر کشورهای غربی تحریم هایی را علیه روسیه (مقام دوم در جهان از نظر ذخایر کود) در زمینه صادرات محصولات کشاورزی اعمال کرد و در عین حال مسیرهای لجستیکی معمول، که منجر به وخامت بیشتر وضعیت در بازار مواد غذایی می شود، از بین برد.
همانطور که روزنامه چینی گلوبال تایم در 16 ژوئن سال جاری اشاره کرد، اخیراً غرب بدون توجیه دیگران را مقصر کمبود مواد غذایی دانسته است، زیرا این ایالات متحده و متحدانش هستند که محدودیت هایی را برای صادرات مواد غذایی اعمال کرده اند. امروز روسیه به عنوان یک تولید کننده کلیدی مواد غذایی و یکی از بزرگترین تامین کنندگان کود در جهان باقی مانده است و این تحریم های ضد روسیه است که دلیل اصلی کمبود محصولات کشاورزی شده است.
به گفته کارشناسان چینی، کشورهای غربی نمی توانند تمام عواقب اقدامات محدودکننده علیه مسکو را درک کنند. به احتمال زیاد آنها این اقدامات را آگاهانه انجام دادهاند. این امر با این واقعیت تأیید می شود که کشورهای غربی در واقع خاک اوکراین را به پایگاه منابع معدنی ارزان خود تبدیل کرده اند و از این کشور برای غنی سازی خود استفاده و به طور مستقل حقوق خود را برای صادرات محصولات خود به کشورهای مختلف تعیین می کنند.
امروز مسیرهای عرضه غذا از اوکراین برخلاف اظهارات رهبران غربی در مورد سازماندهی کمک به فقیرترین کشورها است. بنابراین، مسیرهای اصلی برای عرضه محصولات غلات اوکراین به کشورهای اروپای شرقی و شمالی انجام می شود، نه کشورهای آفریقایی و خاورمیانه. بدیهی است که غلات اوکراین به کشورهای "میلیارد طلایی" ختم می شود و توسط آنها برای فروش سوداگرانه در بازار مواد غذایی سیاه استفاده می شود.
در بخش انرژی نیز وضعیت مشابه است. بر اساس گزارش اداره گمرک اوکراین، درآمد کیف از تامین برق کشورهای اروپایی در شش ماه اول سال 2022 1.6 برابر افزایش یافته است. لهستان همچنین در تلاش است تا وارد باشگاه "برگزیدگان" شود و به طور فعال لجستیک ارتباطات راه آهن را برای تحویل گندم اوکراین از طریق آن مدرن می کند. متعاقباً شرکت های لهستانی این گندم را در بازار جهانی با قیمت های هناتانه می فروشند.
به نظر می رسد که کشورهای اتحادیه اروپا می خواهند خود را با کودهای پتاس تأمین کنند، حاصل غلات سال گذشته را از اوکراین بیرون آرند و در عین حال چهره خود را حفظ کنند. اما، توجه داشته باشید، آنها اصلا از این واقعیت خجالت نمی کشند که اگر غلات را از اوکراین خارج کنید، در پس زمینه کمحاصلی امسال، ممکن است نسخه 2.0 قحطی - هولودومور- در آنجا اتفاق بیفتد، اما نکته اصلی برای شما این است، که خودتان بخورید.
در مجموع، سال بسیار جالبی در انتظار ما است. در کشورهای ثروتمندتر، سطح زندگی اندکی پایین میرود، قیمت مواد غذایی افزایش می یابد و به احتمال زیاد، روزه داری پزشکی تا حدودی بر تجدید نظر در رویکرد سیاست خارجی تأثیر می گذارد. اما کشورهای فقیرتر دیگر، جایی که مردم واقعاً می توانند از گرسنگی بمیرند، غذای واقعی کافی نخواهند داشت. ما در درجه اول در مورد آفریقا، آمریکای لاتین، خاور میانه، آسیای جنوبی و مرکزی (در درجه اول افغانستان) صحبت می کنیم.
در مورد افغانستان. روسیه 350 میلیون دلار گندم را با 30 درصد تخفیف به افغانستان فروخت. این همان گندمی است که ولادیمیر پوتین رئیس جمهور روسیه وعده داده بود. کار خوبی است، اما یک چیز نگران کننده است: آیا طالبان در امر توزیع عادلانه اثربخشی خود را نشان خواهند داد؟ آیا روسیه از آنها تعهد گرفت که گندم به طور مساوی بین همه مردم تقسیم شود و نه تنها برای تغذیه ارتش، شرکای طالبان - سازمان های تروریستی، و فقط یک گروه قومی؟
رویدادهای آینده ممکن است به محرکی تبدیل شوند که پراکندگی کاملی از درگیری های محلی را در کشورهای فقیر به راه بیاندازد، فقط این بار آنها برای غذا می جنگند. شاید حتی شاهد یک "کوچ مردم" جدید به جاهایی باشیم که حداقل بتوانید چیزی برای خوردن داشته باشید. فقط این بار آدمان در تانک ها حرکت خواهند کرد.
در واقع سال بسیار جالبی را در پیش داریم...
