خبر روز

طالبان افغانستان را به سمتی سوق می دهد که غزه و فلسطین فراموش خواهد شد.

نویسنده: نبی ساقی، استاد دانشگاه (لندن)

۱-کتاب سقاو دوم برای پشتون‌ها به خاطر کنترل کامل افغانستان سه پیشنهاد دارد. اطراف کابل کمر بند پشتونی ساخته شود، بامیان و پنجشیر تغییر جمعیت داده شود و در مرز شمال و غرب نیز، پشتون‌ها جابجا شود. هرسه پیشنهاد فعلا در حال تطبیق است.

۲- ازبیک‌ها و تاجیک‌هایی که در شمال و غرب به نام ط الب با هژمونی پشتونی همکاری کردند، یک نسل یا دو نسل بعد، خودشان از تمام زمین و املاک و درخت و دهکدهٔ پدری خود محروم می‌شوند. هزاره‌ها این را می‌دانند و به همین خاطر هیچ هزاره‌ای با دولت جمهوری نجنگید، اما فعلا هزاره و تاجیک و ازبیک، مساویانه سرزمین خود را از دست می‌دهند. جامعه جهانی نیز به خاطر بحث روسیه و چین و ایران، با چنین جابجایی قومی مخالفتی ندارد.

۳- شکست دولت در شمال و غرب، بیشتر مرتبط به مسالهٔ ناقلین بود. از بغلان تا شبرغان و بادغیس و از غورماچ تا گجر و دندغوری و درهٔ غوربند، مختل کردن امنیت و گسترش مخالفت، کاملا وابسته به پروژهٔ ناقلین بود. آینده از این نظر، به مراتب، خطرناک‌تر و دشوارتر خواهد بود.

۴- وقتی کسی این مطالب را بنویسد، می‌گویند تو متعصب و قوم گرا هستی. اما کسی که زمین و جوی و خانه و درخت هزار ساله‌ای تاجیک و ازبیک و هزاره را می‌گیرد و به پاکستانی می‌دهد، او متعصب و قوم‌گرا نیست. تو که برای از دست دادن زمین و قریه ات، شکایت می‌کنی، متعصب و قوم‌گرا هستی. گرفتن زمین و ولایت مردم، تعصب نیست، گفتن این حقیقت، تعصب است.

جنرال دوستم از این خاطر در میان پشتون‌ها مورد نفرت است که زمانی از غصب زمین ازبیکان، جلوگیری کرده است وگرنه او به قندهار و ننگرهار هیچ وقت، لشکرکشی نکرده است.

۵- نه شوروی زمین و ملک و سرزمین تاجیک و ازبیک و هزاره را غصب کرده و به دیگران داده، نه آمریکا. هرکسی که زمین و قریه و درخت و جوی مردم را غصب کند، به مراتب دشمن‌تر از شوروی و چین و آمریکا وغیره است.

۶- هم کانال قوش‌تپه پروژه سقاو دوم است، هم نظام کنونی و هم چپاول سرزمین و املاک تاجیک و ازبیک و هزاره. تاجیک و هزاره‌ و ازبیکی که این را نمی‌داند، البته که سزایش بدتر از این است. پنجشیر و شبرغان و غور و قندز، سرنوشت بهتری از قندهار و ارزگان نخواهد داشت.

۷- اگر پشتون‌ها موفق شوند کل کشور را پشتونی بسازند، طبعا کس دیگری نمی‌ماند که مخالفت کند، اما اگر این پروژه موفق نشود و جامعه به دوران جهاد برگردد، آن وقت به خاطر این سیاست‌های غلط جوی خونی راه بیفتد که غزه و فل ستین فراموش شود. این نکته را به خاطر داشته باشید.

پ ن:
اگر استاد عزیزم سید رضا محمدی و سایر ملی‌گرایان گرامی از این نوشته ناراحت شده باشند، پیاپیش معذرت می‌خواهم.


سیاست