خبر روز

وقتی غرب جمعی مسکو را مقصر تمام مشکلات جهان می داند و در عین حال چشم خود را بر جنایات اسرائیل علیه فلسطین می بندد.

نویسنده: طالب علی‌اف، تحلیلگر، مخصوص برای "سنگر"

در شرایط آشفتگی جهانی، بازسازی سیستم بین المللی روابط سیاسی و اقتصادی به سوی جستجوی قالب های چندجانبه همکاری در حرکت است. رشد سریع کشورهایی که قبلاً به عنوان کشورهای در حال توسعه طبقه بندی شده بودند، مستلزم جستجوی سیستم های جدید تعامل است که عمدتاً منافع همه شرکت کنندگان را در نظر می گیرد. جهان از مدت ها قبل در آستانه نیاز به ایجاد یک سیستم روابط چند قطبی، برای جاگزین کردن سیستم منسوخ شده یک قطبی به رهبری جهان غرب قرار دارد.

وقایع سال های اخیر به ما نشان میدهد که چنین یک سیستم ارزشی تک قطبی چقدر میتواند مضر باشد. وقتی به خاطر یک کشور ائتلاف کشورهای دست نشانده دیگر اقدامات بی‌سابقه فشار و محدودیتی را علیه کشور دیگر روی دست می‌گیرد. وقتی غرب جمعی مسکو را مقصر تمام مشکلات جهان می داند و در عین حال چشم خود را بر جنایات اسرائیل علیه فلسطین می بندد. زمانیکه سازمان های معتبر بین المللی، چه ملل متحد باشد و چه کمیته بین المللی المپیک، که قبلاً بی طرفی خود را نسبت به تمام کشورها و مردم اعلام کرده بودند، حالا یک پالیسی آشکارا روس هراسی را دنبال میکنند.

و حالا، توجه تمام جهان به اجلاس بریکس در روسیه متمرکز است که در ۲۲ اکتوبر در قازان افتتاح شد. غرب با استفاده از ماشین قدرتمند تبلیغاتی خود چنین رویداد مهمی را برای جهان در حال توسعه بدنام می کند. یک نگاه سریع به مطبوعات انگلیسی زبان غربی روایت های ذیل را آشکار میسازد: "اجلاس بریکس پلان دارد تا در مورد ایجاد یک نظم چند قطبی برای به چالش کشیدن هژمونی ایالات متحده و غرب صحبت کند" (Foreign Policy)، "روسیه در حال جمع آوری متحدین در قازان برای نشان دادن اینکه فشار غرب کار نمیکند” (BBC)، “اجلاس در یک لحظه مهم برای بریکس برگزار میشود، این انجمن خود را به عنوان یک وزنه مقابل غرب میبیند. رهبران جهان در کنار پوتین خواهند ایستاد" (New York Times)، "تلاش های غرب برای منزوی کردن روسیه در جریان دو و نیم سال درگیری اساساً ناکام شده است" (CNN).

هر یک از این عناوین یک تعصب را علیه تمایل کشور های خارج از بلوک غرب برای جستجوی سازش و ایجاد روابط متقابل سودمند نشان می‌دهد و در آنها هژمونی غرب بالای تمام سیستم روابط بین المللی حتی زیر سوال نمیرود. به موازات آن، تعدیل کنندگان غربی با استفاده از یک شبکه وسیع از سازمان های عمومی غیردولتی و بین المللی برای بی اعتبار کردن هرگونه ابتکار سازمان دهندگان اجلاس، خبرهای جعلی ایجاد می کنند که می تواند باعث واکنش منفی در میان جمعیت و اقدامات احتمالی غیرقانونی شود.

در عین زمان نمایندگان ۳۶ کشور در مراسم افتتاحیه نشست بریکس در کازان اشتراک کردند که ۲۲ تن از آنها در بالاترین سطح هستند، به علاوه رهبری ۶ سازمان بین المللی.

بریکس یک گروه است که ۴۵ فیصد تولید ناخالص داخلی جهانی را تشکیل میدهد. اجلاس این سازمان به هدف تقویت بیشتر اصل چندجانبه گرایی در امور بین المللی برگزار می‌شود.

تمایل بیشتر و بیشتر کشور ها برای پیوستن به بریکس، ناامیدی آنها را از نظم جهانی غرب محور نشان میدهد. دولت های جنوب جهانی از اینرو نارضایتی خود را از نقش که به آنها منحیث یک "گروه حمایوی" برای راه حل های ترویج شده توسط غرب از طریق سازمان های چند جانبه اختصاص داده شده است ابراز میکنند. این به نفع کشور های عضو بریکس است تا یک مدل مدیریتی را تشکیل دهند که در آن تصامیم مشترکاً از طریق مشوره ها اتخاذ گردد و هدف آن بدست آوردن یک نتیجه مشترک باشد.

حالا بریکس در حقیقت با فارمت G7 (کانادا، فرانسه، جرمنی، ایتالیا، جاپان، بریتانیای کبیر و ایالات متحده) مخالفت میکند و با هم یکجا در تولید ناخالص داخلی جهان نسبت به کشور های توسعه یافته اتحاد همسایه سهم بیشتری دارد. علاوه بر این، قالب های این انجمن ها از نظر ساختاری و ایدیولوژیکی مستقیماً متضاد هستند. G-7 نماینده کشور هژمونیک ایالات متحده و شش کشور است که اساساً برتری ایالات متحده را به رسمیت می شناسند و منافع اقتصادی و سیاسی خود را در خدمت آن قرار داده‌اند.

بریکس بر اساس اصل برابری متقابل کشورها با منافع ملی خود ساخته شده است. با وجود این واقعیت که هیچ رویارویی اعلام شده مستقیم بین بلوک ها وجود ندارد، کشورهای G-7 تلاش می کنند تا با تحریم ها و محدودیت های تجاری، توسعه کشورهای بریکس را کند کنند. این امر منجر به تقسیم اقتصاد جهان به مناطق جداگانه و تشدید مبارزه برای «کشورهای غیر منسلک» می شود.

به نوبه خود، بریکس تلاش میکند تا نمایندگی بیشتر را در ساختارهای مختلف بین المللی مانند ملل متحد، بانک جهانی، صندوق بین المللی پول و WTO بدست بیاورد. این سازمان خود را به عنوان اصلاح کنندگان روابط بین المللی و یک پروژه در مقیاس جهانی معرفی می‌کند.


سیاست