گفتگوی اختصاصی نشریه "نوایا اپوخا" ("دوران نو") آذربایجان با احمدولی مسعود رئیس اجرایی جبهه مقاومت ملی افغانستان، برادر احمد شاه مسعود، قهرمان ملی افغانستان.
نویسنده: جمیله چبوتاریوا، "نوایا اپوخا" ("دوران نو")
حالنامه مختصر
احمد ولی مسعود در اول نوامبر ۱۹۶۴ در روستای جنگلک ولایت پروان (پنجشیر کنونی) افغانستان به دنیا آمد. برادر خردی احمدشاه مسعود.
مسعود در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه وست مینستر لندن با اختصاص دیپلمات فارغ التحصیل شد. او به عنوان سفیر افغانستان در بریتانیا، نماینده ویژه احمدشاه مسعود در اروپا و نماینده جمعیت اسلامی در لندن خدمت کرده است.
او بنیانگذار یک حزب سیاسی به نام نهضت ملی افغانستان است. او همچنین روزنامه "ماندگار دیلی" و مجله "تاریخ یادگار" را تأسیس داده است. مسعود اولین کتاب خود را با عنوان "برنامه ملی" در سال ۲۰۱۲ منتشر کرد.
احمد ولی مسعود موسس و رئیس بنیاد مسعود است.
او در حال حاضر رئیس اجرایی جبهه مقاومت ملی افغانستان نیز میباشد.
- آقای مسعود لطفا از وضعیت فعلی افغانستان بگویید. چه اتفاقی می افتد؟
- هیچ یکی نمیداند که چه اتفاقی میآفتد. افغانستان برای اولین بار میدان رقابت بازی های جیوپولیتیکی منطقه و جهان قرار گرفته است. بلی افغانستان همواره میدان بازی های خارجی بوده است، اما اینبار میدان بازی، ابزار جنگی خشن و تروریستی، آزمندی بازیگران و همه ساز و برگ بازی بشدت پیچیده، هولناک و غیر قابل پیش بینی میباشد. مردم افغانستان قربانی این بازی ها میباشد و رهبری بومی در یک مقیاس کلان ملی که بتواند از افغانستان دفاع نماید تا هنوز شکل نگرفته است.
- بر اساس توافقنامه دوحه بین طالبان و ایالات متحده، حاکمان جدید کابل متعهد به تحقق دو مورد از مهمترین الزامات هستند: 1) ایجاد حکومت فراگیر. 2) اجازه ندادن به سازمان های تروریستی که بیش از ۲۰ هستند، همسایگان را تهدید کنند. همانطور که می بینیم، آنها موفق نشدند - هیچ دولتی فراگیر وجود ندارد و سازمان های تروریستی، در درجه اول داعش، همسایگان را تهدید می کنند. یعنی چه: طالبان آمریکا و جامعه جهانی را که از توافق دوحه استقبال کردند فریب دادند؟
- توافقنامهٔ دوحه با ابتکار امریکا برای تحویلدهی قدرت به طالبان توسط خلیلزاد و دولت قطر صورت گرفت. طالبان بخشی از ابزار خشن بازی های جیوپولیتیک امریکا در منطقه میباشد.
بقیه مواد و موارد توافقنامهٔ دوحه داستان های سرگرمکننده برای مردم افغانستان و منحرف سازی اذهان جهان از اصل تراژیدی افغانستان میباشد.
- مردم افغانستان چگونه زندگی می کنند؟
۳- مردم افغانستان هیچگاهی در طول تاریخ این سرزمین به این اندازه زنده گی ذلت بار نداشته اند. گذشته از محروم بودن از ضروریات ابتدایی زنده گی، از اساسی ترین حقوق انسانی نیز محروم سده اند. طبق گزارشهای منابع معتبر بین المللی بیش از ۲۰ ملیون مردم از ۳۵ ملیون نفوس کشور زیر خط فقر نفس میکشند، طالبان بالای حق زنان ودختران بطور کامل خط بطلان کشبده اند، چیزی بنام حکومتداری وجود ندارد.
- مردم به طور کلی حکومت طالبان را چگونه می بینند؟
- طالبان در مدت دوسال سلطهٔ نامشروع خود نتوانستند کوچکترین پیوندی با مردم برقرار نمایند. مردم به طالبان منحیث یک نیروی اشغالگر، ضد فرهنگ، ضد علم و ضد همه ارزشهای انسانی نگاه میکنند. طالبان نه تنها نتوانسته اند مشروعیت مردمی، سیاسی، بین المللی کسب نمایند که حتا مشروعیت اخلاقی نیز ندارند.
- چرا طالبان به دختران اجازه تحصیل و به زنان اجازه کار نمی دهند؟
۵- چون تیولوژی طالبان، تحصیل علم و دانش امروزی را بخصوص برای طبقهٔ دختران و زنان برنمیتابد. طالب نمیتواند برخلاف باورها و ارزشهای خود عمل کند. اگر هم تغییر نماید فقط در قالب نصاب درسی مذهبی افراطی خود توافق خواهند کرد که جز افراطی پروری و تروریست پروری، با ماهیت اصل دین کمتر همخوانی خواهد داشت.
- چرا تقریبا ۲ سال میشود ولی در این مدت طالبان رسما توسط هیچ دولتی، حتی آمریکا که به آنها قدرت در افغانستان را داد، روسیه، ایران، چین و...، که از آنها حمایت کرده بودند، به رسمیت شناخته نشدند؟
۶- برسمیت شناختن حکومت ها معیارهایی دارد که باید مراعات شوند. طالبان حد اقل معیارات را دارا نمیباشند. اصلآ گروه طالب برای حکومتداری تولید نشده است، بلکه منحیث ابزار خشن تروریزم برای بی ثبات سازی منطقه و بدنام سازی اسلام ایجاد شده است. بیشترین کشورهایی که ذیدخل بازی های افغانستان اند، بیشتر روی منافع خودشان مانور میدهند. اما هیچ یکی ازین کشورها نمیخواهند با برسمیت شناختن طالبان، ریسک بگیرند. هرچند بعضی از بازیگران با پالیسی های تاکتیکی و تعاملات جانبی میخواهند حریف منطقه ای خود را مهار سازند، رویهمرفته همهٔ بازیگران ماهیت اصلی طالب را میدانند و بازی منطقه ای مینمایند.
- گزارش های زیادی از جنایات طالبان از افغانستان وجود دارد. آیا این حس بدون مجازات ماندن است یا...؟
- جنایات هولناک طالبان از روز پیدایش شان تا امروز مانند آفتاب روشن است. اما جنایات دو سال اخیر شان بر مردم، قطعآ مجازاتی را در آینده به همراه خواهد داشت. محکمه های انسانی و بین المللی هیچگاهی نمیتواند از جنایات هولناک طالبان چشم بپوشد.
- وضعیت جبهه مقاومت ملی افغانستان که توسط برادرزاده و داماد شما احمد مسعود رهبری می شود چگونه است؟ تا جایی که می دانیم جبهه مثل سال گذشته در میدان جنگ فعال نیست. چرا؟ برنامه عملیاتی رهبری جبهه چیست؟
- در مورد وضعیت موجود جبهه بحث مفصلی درکار است. یادمان باشد که جبههٔ مقاومت از نقطهٔ صفر در مقابل یک نیروی بزرگ تروریستی طالبان+ تروریستان بین المللی و حامیان خارجی شان مجهز با ملیاردها دالر سلاح و تجهیزات ناتو دوسال قبل آغاز گردید. قربانی هایی دادیم تا ستون های اساسی جبهه را امروز غرص نمودیم. درست است که سطح عملیات نظامی به نسبت کمبود و نبود امکانات پایین آمده است، اما مردم ما نسبت به سال گذشته بشدت با روحیه و آماده مقاومت در مقابل استیداد طالبان و اشغال کشور از طرف تروریستان بین المللی میباشند. مصمم تر از هر زمان دیگر برای آزادی خانه و سرزمین خود مبارزه را ادامه داده ایم.
جبهه برنامه های جدید نظامی روی دست دارد.
- به نظر شما چرا جامعه جهانی از جبهه مقاومت ملی حمایت نمی کند؟
- چنانچه میدانید، وقتی نام از جامعهٔ جهانی میبریم، بگونهٔ اتومات اسم ایالات متحدهٔ امریکا در ذهن ها تداعی میکند. پالیسی امریکا چنانچه قبلآ اشاره کردم در همآهنگی با پاکستان، قطر، بعضی کشورها و حلقات دیگر با طالبان میباشد. مقاومت اول بعضی متحدان منطقه ای داشت، امیدوارم مقاومت دوم، توجه حامیان منطقه ای و وجدان های بیدار جامعهٔ جهانی را جلب نماید.
- مقاومت دوم چه تفاوتی با مقاومت اول دارد؟ چرا احمدشاه مسعود موفق تر از پسرش بود؟
- تفاوت مقاومت اول با دوم بسیار زیاد میباشد.
از نقطه نظر زمان، شرایط، مردم، رهبری، بازیگران دیدخل، اطلاع رسانی، نقشه های ژیوپولیتیکی بازیگران قدرتمند و آزمند. امروز مقاومت متعلق به تمام مردم افغانستان میباشد که به گونه های متنوع مقاومت را ضد دشمن مشترک شان یعنی طالب راه انداخته اند. در مقاومت اول به این مقیاس گسترده کی نبود.
طالبان در مقاومت اول منحیث یک گروه ایدیولوژیک بیشتر معتقد به ارزشهای مذهبی خودشان بودند و یکدست عمل میکردند، طالبان امروز در نقش گروپ های مافیایی در افغانستان عمل میکنند. در مقاومت اول، طالبان سلاح ناتو را بدست نیآورده بودند، حتا با امریکا دعوای دشمنی داشتند، طالبان امروز بدون حمایت هفته وار ۴۰ ملیون دالری امریکا نمیتوانند حکمرانی کنند.
- در مورد تهدید طالبان و دیگر سازمان های تروریستی برای کشورهای شمالی - کشورهای آسیای مرکزی، روسیه و چین صحبت های زیادی وجود دارد، اما همین کشورها به معنای واقعی کلمه با طالبان همکاری می کنند. چرا؟
- افغانستان با حضور طالبان و سایر گروهای تروریستی بین المللی به یک تهدید بالقوه و بالفعل برای منطقه درآمده است. اصلآ طالبان را برای همین هدف ایجاد کردند و حمایت نمودند.
اینکه بعضی کشورهای منطقه باوجود این با طالبان تعامل دارند، منتظر عواقب بشدت ویرانگر و تباه کن تروریستانی که همواره در داخل افغانستان در حال مشق و تمرین بی ثبات سازی منطفه بخصوص آسیای میانه میباشند، باشند. هرنوع اتخاذ پالیسی دلجویی، تعامل و تکتیکی با طالبان، پایه های تروریزم را در منطقه محکمتر و عمر آن را طولانی تر میسازد.
- آینده افغانستان و کل منطقه را چگونه می بینید - با طالبان یا بدون طالبان بهتر است؟
- فرق میگند. با طالبان در قالب بازی های وحشتناک بازیگران و نقشه های ویرانگر، منطقه به یک انبار باروت مبدل خواهد شد. بدون طالبان احتمال چنین یک وضعیت بسیار ضعیف میباشد، حد اقل در کوتاه مدت. چون با آزادی افغانستان از اشغال تروریستان، مردم بومی سرزمین ما بخصوص مردمان ماورای سرحدات شمال، قطعآ نمیخواهند در همجواری شان بم کفانی صورت گیرد و بی ثباتی بمیان آید چون زنده گی خودشان تآثیرپدیر است. برای طالبان و تروریستان ایجاد آشوب در منطقه یک هدف اصلی میباشد. منطقه به یک کمربند امنیتی منطقه ای ضرورت دارد.
