مهاجران چگونه دموکراسی آلمان را از بین می برند؟
نویسنده: فیاض بهرمان نجیمی، تحلیلگر امور منطقه ای و بین المللی، عضو شورای مشورتی سنگر
تصاویری که منتشر شده، مربوط به فردی به نام «فرهاد نوری» است؛ مهاجمی که با راندن خودروی خود به میان تظاهرات صلحآمیز اعضای اتحادیه «Ver.di» باعث زخمی شدن ۳۷ نفر و کشته شدن یک مادر جوان همراه با فرزند خردسالش شد.
با این حال، مقامات و رسانههای آلمانی نه نام کامل او را افشا کردهاند و نه تصویری از چهرهاش منتشر شده است. گفته میشود که وی ۲۴ ساله است، اما همچون بسیاری از مهاجرانی که از سال ۲۰۱۳ به اینسو وارد آلمان شدهاند، احتمالاً سن واقعیاش را کمتر از حقیقی اعلام کرده است.
تحقیقات نشان داده است که این فرد یک اسلامگرای رادیکال بوده که در آلمان اجازه اقامت دریافت کرده و بهعنوان نگهبان امنیتی در یک فروشگاه مشغول به کار بوده است. احتمال دارد افرادی او را بشناسند یا از پیشینهاش اطلاعاتی داشته باشند، اما همانطور که در پست قبلی اشاره شد، اقدام او موجی از نفرت عمومی را علیه مهاجران افغانستانی در آلمان به وجود آورده است.
پیش از این، رسانههای آلمانی از وقوع یک درگیری خونین و گستردهای میان ۳۰ جوان افغانستانی در میدان مرکزی شهر لیمبورگ ایالت هسن آلمان در تاریخ ۳۱ جنوری گزارش داده بودند.
درگیری که با استفاده از چاقو و دیگر سلاحهای سرد همراه بود، بیش از ۱۵ زخمی برجای گذاشت و موجب شد پلیس برای کنترل اوضاع از نیروهای زمینی و هوایی استفاده کند.
علاوه بر این، تنها یک روز پیش از حمله تروریستی در مونشن، رسانههای آلمانی خبر از آغاز دادگاه یک مهاجر افغانستانی را منتشر کردند که در سال ۲۰۲۴ با حملهای مسلحانه، یک افسر پلیس را به قتل رساند و پنج تن دیگر را زخمی کرده بود.
سالها پیش، تیلو زاراتسین Thilo Sarrazin، سیاستمدار جنجالی حزب سوسیال دموکرات آلمان، در کتاب خود «آلمان در حال زوال است» موضعی شدیداً ضد مسلمانان اتخاذ کرد، اما در آن زمان از افغانستانیها، عراقیها و ایرانیها بهعنوان استثنا نام برد. او معتقد بود که آلمان به مهاجرانی همچون افغانستانیها و ایرانیها نیاز دارد، زیرا بیشتر آنها تحصیلکرده هستند. این دیدگاه احتمالاً تحت تأثیر ترکیب مهاجران افغانستانی دهه ۱۹۹۰ و اوایل ۲۰۰۰ بود که عمدتاً از اعضای سابق حزب دموکراتیک خلق و با تحصیلات بلند تشکیل میشدند.
اما با افزایش ورود پناهجویان جوان افغانستانی و سوری پس از سال ۲۰۱۳، ترکیب اجتماعی جامعه آلمان تغییر کرد. اکثریت مطلق پناهجویان افغانستان یا بدون تحصیل و یا با تحصیلات کم ولی به شدت دین باور بوده اند. بر اساس تجربه کاری من، بزرگترین دغدغه آن ها موضوع دین و کفر ، سکسیسم و بحران فرهنگی بوده است. نگاه بیگانه ستیزی و اسلام زدگی و راسیسم اقلیتی باعث شد که بیشتر شهروندان آلمانی، بهویژه زنان، احساس ناامنی نمایند. از آنجاییکه پلیس آلمان در تأمین امنیت عمومی با چالشهای زیادی روبهرو می باشد و قادر به کنترل کامل وضعیت نیست. بنابرین مردم ناراضی میخواهند نظم آلمانی دوباره برگردانده شود.
همین فضای نارضایتی، موجب گرایش بخشی از جامعه آلمان به احزاب راست افراطی شده است. آنها خواستار جایگزینی سیاستهای لیبرال و چندفرهنگی با قوانین سختگیرانهتر برای بازگرداندن نظم و امنیت از یکسو و اخراج پناهجویان غیر ضروری از سوی دیگر هستند. رسانههای لیبرال آلمان تلاش می ورزند تا حمایت از حزب «آلترناتیو برای آلمان» (AfD) را کمرنگ جلوهدهند . اما رویداد های تروریستی اخیر در کنار که مداخله مستقیم ایالات متحده در انتخابات آلمان، شانس حزب الترناتیف را برای کسب جایگاه نخست در انتخابات آینده افزایش داده است.
کوتاه سخن این که:
حوادث اخیر در آلمان نشان میدهد که سیاستهای مهاجرتی و امنیتی این کشور با چالشهای جدی مواجه شده است. از یک سو، حملات تروریستی و خشونتهای ناشی از برخی مهاجران، فضای بیاعتمادی و تنش اجتماعی را افزایش داده و از سوی دیگر، واکنشهای شدید احزاب راستگرا، آینده سیاست داخلی آلمان را تحت تأثیر قرار داده است.
اگرچه دولت آلمان تلاش میکند تعادل را میان سیاستهای مهاجرتی و امنیت داخلی حفظ کند، اما افزایش خشونتهای مرتبط با مهاجران، سبب شده است که افکار عمومی به سمت راهحلهای سختگیرانهتر سوق پیدا کرده است. در این میان، رشد محبوبیت احزاب راست افراطی همچون «آلترناتیو برای آلمان» زنگ خطری برای سیاستهای چندفرهنگی و ارزشهای دموکراتیک این کشور به شمار میرود.
به نظر میرسد آلمان با انتخابهای دشواری روبهرو خواهد شد؛ انتخاب میان حفظ سیاستهای مهاجرتی فعلی یا تغییر مسیر به سوی قوانینی سختگیرانهتر که ممکن است پیامدهای اجتماعی و سیاسی گستردهای در پی داشته باشد.
