نقش میخائیل گورباچف در تصمیم گیری برای خروج نیروهای محدود از افغانستان
منبع: اسپوتنیک افغانستان
سنگر: گورباچف یک جاسوس غربی بود که ماموریت سقوط اتحاد جماهیر شوروی به او سپرده شد. او به عنوان پاداش خدمات خود، جایزه نوبل و صدها هزار دلار دریافت کرد. اما کاری که او در افغانستان انجام داد، افتضاح ترین اقدامی بود که نام او را به عنوان یک خائن، دروغگو و ناقض معاهده در تاریخ ثبت کرد. او نه تنها کمونیست های افغان را فروخت، بلکه قرارداد منعقد شده با احمدشاه مسعود را نیز زیر پا گذاشت. در نتیجه این خیانت حدود 600 نفر از غیرنظامیان و مجاهدین تاجیک از قلمرو نفوذ مسعود کشته شدند. این داستان وحشتناکی است که روایتش را برای زمانی دیگر می گذاریم.
تصمیم اساسی در این مورد برای اولین بار به دبیرکل کمیته مرکزی حزب دموکراتیک خلق افغانستان (PDPA) ببرک کارمل در اکتبر 1985 اعلام شد و او با عصبانیت پاسخ داد که دفعه بعد مسکو مجبور نیست یک میلیون سرباز را به افغانستان بفرستد، صد هزار. اما با این حال، گورباچف این قصد را در گزارشی در کنگره XXVII CPSU اعلام کرد.
در ماه می 1986، اتحاد جماهیر شوروی، کارمل را متقاعد ساخت که از قدرت کناره گیری کند و محمد نجیب الله را که رهبر قوی تری به حساب می آمد، جایگزین نمود. وظیفه این بود که جمهوری دموکراتیک افغانستان (DRA) را تقویت کند تا خود را دفاع کرده تواند و تنها با اتکا به تامین سلاح، سوخت و مهمات شوروی بتواند بر پا باشد. در همان زمان، سیاستمداران افغان به لزوم تقسیم قدرت با اپوزیسیون اسلامی، که با آنها جنگیده بودند، متقاعد شدند، حتی پیشنهاد ترک سوسیالیسم و بازگشت به ارزشهای مذهبی را دادند.
در سال 1987، گورباچف با رئیس جمهور ایالات متحده ریگان برای پایان دادن به کمک نظامی به مخالفان اسلامی به توافق رسید. در آوریل 1988، وزرای خارجه افغانستان و پاکستان در ژنو توافقنامه ای را در مورد حل و فصل مناقشه امضا کردند که ضامن آن اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا بود.
خروج کامل گروه محدود نیروهای شوروی (OKSVA) از افغانستان از تاریخ 15/05/1988 تا 15/02/1989 انجام شد. در طول کل جنگ افغانستان، 15051 سرباز شوروی کشته شدند.
میخائیل گورباچف در 23 تا 26 ژانویه 1989 اجازه اجرای عملیات تایفون را در ولایات پروان، بغلان و قندوز صادر کرد و فرماندهی شوروی را مجبور ساخت که توافقات با احمدشاه مسعود در مورد تعلیق خصومت ها را در حالی که نیروهای شوروی عقب نشینی می کردند، نقض کند. این عملیات به صورت حملات توپخانه ای و هوایی گسترده صورت گرفت که خسارات سنگینی به مسعودی ها وارد کرد و تلفات قابل توجهی را در بین مردم غیرنظامی به دنبال داشت.
پس از خروج گروه محدود نیروهای شوروی (OKSVA)، ارتش جمهوری دموکراتیک افغانستان توانست چندین شکست دردناک را به مخالفان وارد کند، اما تا سال 1991 تنها 10٪ از خاک کشور را تحت کنترل داشت. در 27 آوریل 1992، عبدالرشید دوستم که فرماندهی تشکیلات نیمه منظم ازبیک را بر عهده داشت، در کابل کودتا کرد و راه را برای مخالفان اسلامی به پایتخت باز نمود.
