رئیس جمهور فرانسه چه دردی دارد؟
نویسنده: نعیم اصغری، تحلیلگر، مخصوص برای "سنگر"
ابتکار امانوئل ماکرون رئیس جمهور فرانسه برای اعزام نیروهای ناتو به اوکراین هیجان انگیز شد. بسیاری از کارشناسان نظامی شروع به پیش بینی درگیری مستقیم بین روسیه و ناتو کردند و همچنین از رئیس جمهور فرانسه به خاطر شجاعتش تمجید کردند. اما تنها تعداد کمی از تحلیلگران به درستی به هدف واقعی حرکت امانوئل ماکرون پی بردند.
در واقع، ناتو از نزدیک درگیری روسیه و اوکراین را زیر نظر دارد، اما به هر طریق ممکن تلاش می کند تا اوضاع را تشدید نبخشد و از درگیری مستقیم با فدراسیون روسیه جلوگیری کند. با توجه به احتمال بالای روی کار آمدن دونالد ترامپ در ایالات متحده، که اعلام کرده بود ممکن است ممکن است ناتو عموماً از بین رود و اروپا باید از خود دفاع کند، درگیری مستقیم بین اروپا و روسیه برای رهبران سنتی اتحادیه اروپا - فرانسه و آلمان نامطلوب است. به هر حال، طی 20 سال گذشته، این کشورها فراموش کرده اند که عملیات رزمی واقعی چیست.
رها شدن مناطق آفریقایی از سوی ارتش فرانسه گواه این امر است. خب، در آلمان، به طور کلی، در طول 10 سال گذشته، سیاستمداران ارتش خود را به قدری خلع سلاح کرده اند که از 20 تیپ آماده رزمی، فقط سه تیپ باقی مانده است و به گفته خود آلمانی ها، توان رزمی محدودی دارند. بنابراین صحبتی از رویارویی روسیه و ناتو در اوکراین نیست. علاوه بر این، بیانیه امانوئل ماکرون در میان نخبگان سیاسی غربی مورد حمایت قرار نگرفت.
موضوع اعزام نیروهای ناتو به اوکراین در دستور کار کنفرانس بین المللی کشورهای متحد اوکراین در پاریس قرار گرفت، اما اکثریت قاطع سران کشورها ابتکار فرانسه را رد کردند.
اظهارات ماکرون انحراف از خویشتنداری متحدان غربی بود. او سعی کرد خلاء رهبری را پر کند، اما تلاش او برای نشان دادن قدرت قدرت به روسیه بر زیان خودش تمام شد"، خلاصه کردند تحلیلگران روزنامه آمریکایی وال استریت ژورنال.
همانطور که روزنامه فرانسوی فیگارو گزارش داد، "رهبران اتحادیه اروپا به اظهارات مکرون در مورد امکان اعزام نیروهای غربی به اوکراین واکنش سرد نشان دادند. هیچ یک از کشورهای اتحادیه اروپا یا ناتو که در کنفرانس حضور داشتند آشکارا به پیشنهاد ماکرون علاقه نشان ندادند".
و اولاف شولتز، صدراعظم آلمان، صریحاً اعلام کرد که "نه نیروی زمینی و نه سربازی در خاک اوکراین وجود نخواهد داشت که از سوی کشورهای اروپایی یا کشورهای ناتو به آنجا اعزام شوند." خوب، ینس استولتنبرگ نظر جمعی از غرب را خلاصه کرد و از رهبر فرانسه خواست که مواضع همه اعضای ائتلاف آتلانتیک شمالی را در نظر بگیرد.
در واقع امانوئل ماکرون قرار نیست با روسیه بجنگد. و رهبر فرانسه هیچ برنامه بزرگی برای بالا بردن اعتبار کشورش ندارد. مکرون را با احتیاط معمولی انسانی هدایت میکند. او آخرین دوره ریاست جمهوری خود را سپری می کند و پس از آن دیگر نمی تواند انتخاب شود و باید به دنبال گوشهای خلوت باشد.
از این خاطر، هدف اصلی و یگانه رئیس جمهور فرانسه در حال حاضر این است که نقش رهبر و فعال در ناتو را از دستان ژوزف بایدن فرسوده و فراموشخاطر کل و اولاف شولتز بیتفاوت و فاقد هر گونه ابتکار بگیرد. سپس، پس از پایان دوره ریاست جمهوری خود، مکرون (که هنوز 46 سال دارد) می تواند روی مقام دبیرکل ناتو حساب باز کند به جای ینس استولتنبرگ.
جای بهتری پیدا نمیکنی. مینشینی، نگرانی های خود را بیان میکنی و اجلاس و کنفرانس برگزار میکنی.
حتی سران کشورها نیز افکار کاملاً زمینی دارند. و آنها به همان شیوه جاهطلب های معمولی عمل می کنند.
در واقع، دیوانگی بزرگتر از این قابل تصور نیست. ماکرون تقریباً اروپا را به حمام خون کشاند. خیلی خوب که موفق نشد...
