اوضاع منطقه در مسیر خطرناکی پیش می رود.
نویسنده: احمد سعیدی، تحلیلگر مسائل افغانستان و منطقه (آلمان)، مخصوص برای “سنگر”
آیا شاخ به شاخ شدن پاکستان و ایران نزدیک است؟
با تقابل ایران و پاکستان وضعیت افغانستان بکجا میرود، بطرف ثبات و یا نا امنی؟
حمله شب گذشته ایران به خاک پاکستان عکس العمل جدی اسلام آباد را در پی داشت.
چنانچه اسلام آباد سفیر خود را از تهران به پاکستان فرا خواند و سر از امروز پاکستان اعلان کرد که تمام مراودات دو جانبه پاکستان با ایران به حالت تعلیق در آمده است.
از سوی دیگر قرار بود که سفیر موظف ایران جهت اشغال وظیفه به پاکستان برگردد اما مقامات پاکستانی به سفیر ایران اجازه برگشت به اسلام آباد را ندادند.
همچنان وزارت خارجه پاکستان با لحن تُند گفته است نقض بیدلیل و آشکار شب گذشته حاکمیت پاکستان توسط ایران، نقض قوانین بینالمللی و اهداف و اصول منشور سازمان ملل است.
این اقدام غیرقانونی کاملاً غیرقابل قبول است و هیچ توجیهی ندارد. پاکستان این حق را برای خود محفوظ می دارد که به این اقدام غیرقانونی پاسخ دهد.
آیا این پاسخ حمله بر ایران خواهد بود و یا در حد یک اعلامیه باقی خواهد ماند.
در ضمن پاکستان گفته است که مسئولیت عواقب آن کاملاً متوجه ایران خواهد بود.
قابل ذکر است نشست کمیته مشترک تجارت مرزی بین پاکستان و ایران - که قرار بود امروز در چاهبهار برگزار شود - پس از فراخوانی هیئت اعزامی پاکستان از چاهبهار ایران به دلیل نقض حریم هوایی پاکستان توسط ایران در روز گذشته، به حالت تعلیق درآمد.
سر از امروز از نظر دیپلوماسی هیچ نوع روابطی میان ایران و پاکستان وجود ندارد.
رویا رویی ایران و پاکستان زمانی صورت میگیرد که از طرف پاکستان بندر طورخم سپین بولدک، سایر بنادر و مجموع دروازه های صادراتی و وارداتی بروی مردم افغانستان بسته شده و مردم با فقر تنگدستی و ناتوانی دست و پنجه نرم میکنند.
من طوریکه قبلا در صحبت های خود گفته بودم که با موجودیت طالبان و تشنجات منطقه نه تنها کشور های آسیای میانه بلکه ایران، پاکستان، افغانستان و منطقه بطرف نا امنی خواهد رفت.
باور دارم آنچه که پیشبینی کرده بودم دقیق است بعد از این ما باید از منطقه امیدواری امن و آرامش را نداشته باشیم.
اما رویا رویی ایران و پاکستان طالبان را بکجا می کشاند، آیا طالبان از ایران دفاع خواهد کرد یا از پاکستان و هم از هیچ کدام؟
ولی امکان نخواهد داشت که طالبان در میان دو دوست یکی را انتخاب نکند، یعنی مجبور است یکی را انتخاب کند.
بعد از این همه سیاسیون باید اوضاع منطقه را با دقت دنبال کنند چون اوضاع بطرف نا امنی خطرناکی در حرکت است.
