تاریخی که با خون میلیون ها انسان بی گناه و مبارزان ضد فاشیست نوشته شده است، هرگز از خاطره بشر پاک نخواهد شد.
نویسنده: طالب علی اف، تحلیلگر، مخصوص برای“سنگر”
ظهور یک فاشیست در پارلمان کانادا انفجار یک بامب را میماند؛ خشم و احساسات مردم در سراسر جهان فروکش نمی کند. همه می دانستند که پس از جنگ جهانی دوم، تعداد زیادی از جنایتکاران نازی در دو قاره آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی ساکن شدند. این یک واقعیت شناخته شده است که هیچ کس واقعاً آن را پنهان نکرده است. آنها اجازه داشتند زندگی و کار کنند، خانواده بسازند و زندگی خود را بگذرانند. مقامات کشورهای غربی سعی کردند متوجه حضور آنها نشوند و تبلیغ خاصی برای آنها صورت نگیرد. صحبت در مورد آنها ناگوار و شرمآور بود.
در سال های اخیر خیلی چیزها تغییر کرده است. ابتدا کشورهای بالتیک و سپس اوکراین به همدستان هیتلر اجازه برگزاری راهپیمایی و گردهمایی را دادند، اما رویدادهای اخیر در پارلمان کانادا آخرین آخرین قطرهای بود، که جام های عقل سلیم را لبریز کرد. برای اولین بار پس از شکست آلمان نازی، از یک عضو سابق اس اس تشویق طوفانی و پرهیجانی صورت گرفت. سرباز بخش نخبه اس اس گالیسیا، گونکو اوکراینی، از سوی پارلمان یک کشور متمدن غربی و شخصاً رئیس جمهور اوکراین زلنسکی مورد تشویق قرار گرفت.
اینجا هیچ چیز تعجب آور نیست. هنوز در سال ۱۹۵۰، مقامات کانادایی اعلام کردند که ساکنان عادی اوکراین که هیچ ارتباطی با جنایات جنگی نداشتند در صف گالیسیا خدمت می کردند. در آن زمان بود که موجی از نیروهای تنبیهی اوکراینی از سراسر جهان به کانادا سرازیر شدند. آنها به دنبال نجات از مجازات عادلانه بودند. دادگاه نورنبرگ "گالیسیا" را در قتل عام یهودیان مقصر تشخیص داد. دست اعضای اس اس اوکراین در خون هزاران کولی و مردم از ملیت های دیگر آغشته است. اس اس "گالیسیا" ۱۲۰ هزار لهستانی را به قتل رسانیده است. تصادفی نیست که ورشو به ظاهر شدن گونکو واکنش دردناکی نشان داد؛ پس از لهستان، بسیاری از کشورهای اروپایی، از جمله آلمان، نیز با موج خشم پیوستند.
مقامات کانادایی با دعوت این ظالم به پارلمان، تلاش کردند تا ولادیمیر زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین را خوشحال کنند و در واقع جلسه ای از فاشیست های نسل های مختلف ترتیب دادند. امروز اوکراین است که جولانگاه احیای ایده های نازیسم به حساب می آید.
زلنسکی آشکارا از فرقه گالیسیا، ارتش شورشی اوکراین، باندرای سربُر نفرتانگیز اکراینی و همدستان او قهرمانسازی میکند. کوچه و خیابان ها به نام آنها نامگذاری نامگذاری و مجسمه های برای مؤلفان نسل کشی جمعی ساخته شده است. یکی از تصمیمات اخیر زلنسکی این است که گردان ملی ۱۳۱ شناسایی را به نام یوگنی کونوالتس، بنیانگذار سازمان ملی گرایان اوکراینی، بنیانگذار نازیسم اوکراین، که شخصاً مورد استقبال هیتلر قرار گرفته بود، نامگذاری کند.
علیرغم تلاش مقامات کانادایی برای شستن شرم و جلوگیری از انتقاد و در عین حال حمایت اوکراین و متهم کردن روسیه به ارائه اطلاعات تحریف شده، تاریخچه وقایع رخ داده در طول جنگ جهانی دوم نشان می دهد که جنایات ملی گرایان و همدستان اوکراینی آنها از حافظه میلیون ها نفر پاک نخواهد شد.
تمام تصمیمات رهبری فعلی اوکراین در تمجید از، به اصطلاح، قهرمانان اوکراین (باندرا، شوخویچ و دیگران) یک بار دیگر تمرکز بر ایجاد یک دولت نازی شبه دموکراتیک را تأیید می کند.
همانطور که می گویند "هیچ کس و هیچ چیز فراموش نمی شود" و تاریخی که با خون میلیون ها انسان بی گناه و مبارز علیه فاشیست ها نوشته شده است هرگز از خاطره بشر پاک نخواهد شد.
