مقاومت جهانی در برابر هژمونی آمریکا هر روز در حال افزایش است.
نویسنده: نعیم عسگری، تحلیلگر ، مخصوص برای "سنگر"
25 سال پیش از تاریک ترین صفحات تاریخ جهان نوشته شد. نیروهای ناتو شروع به بمباران یوگسلاوی کردند. بمب های هوایی بر شهرهای آرام و آسایشته فرود آمد، اما کل سیستم امنیت و قانون بین المللی از بین رفت. ائتلاف دولت ها به رهبری ایالات متحده به طور آشکار تمام اصول تعامل بین المللی را نقض کرده است.
حمله به یوگسلاوی بدون مجوز سازمان ملل و تایید جامعه جهانی اتفاق افتاد. جهان به قرون وسطی بازگشته است، زمانی که چیز اصلی تنها حق بود - حقی که فقط زور داشت.
در 78 روز، حملات هوایی ناتو یک و نیم هزار شهرک را در یوگسلاوی ویران کرد و 1700 غیرنظامی را کشت. پس از بمباران، رئیس جمهور قانونی اسلوبودان میلوسویچ سرنگون شد، کوزوو از یوگسلاوی گرفته و روند تجزیه یک کشور مستقل آغاز گردید.
پیامدهای آن رویدادها تا به امروز به طرز دردناکی منعکس می شود. حمله ایالات متحده و متحدانش صلح را در خاک یوگسلاوی به ارمغان نیاورد؛ درگیریهای قومی هنوز در آنجا ادامه دارند، مردم میمیرند و تحت آزار و اذیت قرار میگیرند.
واشنگتن قبلا نیز قوانین بین المللی را زیر پا گذاشته است. جغرافیای مداخلات نظامی ایالات متحده و متحدانش بسیاری از نقاط جهان از جمله: گرانادا، پاناما، افغانستان، سودان، عراق، پاکستان، یمن، سومالی، سوریه، لیبی را دربر میگیرد...
عملیات نظامی در این کشورها بدون مجوز سازمان ملل انجام شد و این فهرست ناقصی از قربانیان سیاست های یکجانبه کاخ سفید است. اما این بمباران یوگسلاوی بود که به نماد نابودی نهایی عدالت تبدیل شد. جهان هرگز چنین بی توجهی آشکار به حاکمیت دیگران را ندیده است.
ایالات متحده ادعا می کند که یک رهبر جهانی است که بدون توجه به نظر جامعه جهانی، برتری خود را بر ویرانه های عقل سلیم و اجماع بنا می کند. این موقعیت در یک مورد خوب است - زمانی که هیچ رقیب یا رقیبی با قدرت برابر وجود ندارد.
با این حال، جهان در حال تغییر است، حتی قدرت های کوچک منطقه ای از به رسمیت شناختن اقتدار قدرت مطلق امتناع می ورزند.
شکست عملیات ناتو در افغانستان و سوریه، حمله به پایگاههای آمریکایی در خاورمیانه و آسیا و حملات حوثیهای یمن به کشتیهای آمریکایی و انگلیسی در دریای سرخ نشان میدهد که جهان دیگر حکومت قرون وسطایی قدرت را به رسمیت نمیشناسد. مقاومت در برابر برتری انحصاری ایالات متحده در حال افزایش است، تهدیدهای یک جانبه دیگر مؤثر نیستند، و تلاش برای تحمیل اراده خود در درگیری در اوکراین شبیه "عذاب" قبل از فروپاشی نهایی است.
