نمایش جسد آن جوان، نمایش جسد ابومسلم خراسانی، یعقوب لیث، نمایش جسد سیاسی رهبران و رهبرچهها، نمایش جسد تاجیکان و پارسیگویان و نمایش جسد همهی ماست.
نویسنده: نجیب بارور، شاعر
بهنمایش گذاشتن جسد یکی از بستگان استاد عطامحمد نور، ریشه در رویکرد تاریخی دارد. پیش از پشتونیسم سیاسی، خلافتهای متجاوز عربها نیز سلحشوران بومی را سلاخی میکردند، سرهای شان را روی نیزهی اسلام سیاسی بلند میکردند تا کسی جرئت اعتراض نداشته باشد.
ما هزاران بار گفتیم که راهحل، مبارزه علیه افراطیت است. اما همین بزرگواران صدای ما را نشنیدند. محب، به همین خاطر جمعیت اسلامی را دوپارچه کرد که علیه تروریسم یکجا عمل نکند. امروز که این جنگ قومی نمود بسیار مشخص پیدا کرده است، هنوز هم بزرگان ما در یک صف واحد نیستند. صلاحالدین ربانی، یک حزب مقتدر و تاثیرگذار را بر امیال شخصی خویش مصادره کرده و استاد عطامحمد نور نیز هیچگاه بر مراد عقلانیت سیاسی حرکت نکرده است. امروز هرکدام اینها ساز جداگانه مینوازند، درحالیکه از خلیلزاد تا کرزی، تا حقانی تا حکمیتیار؛ همگی در یک صف واحد قومی قرار دارند. امروز میبینید که همهی عناصر سیاسی پشتونیسم دست به دست هم داده، این جنایتهای عبدالرحمنخانی را توجیه و برای مشروعیتش لابیگری میکنند.
به نظر من وقتش است که شخصیتهای ملی ما یکجا شوند. آبرو، عزت، اقتدار و شرف شان مورد تعرض قرار گرفته است. وقتش است که همه دوباره به روح استاد شهید، قهرمانملی و صدها نامدار دیگر اقتدا کنند.
نمایش جسد آن جوان، نمایش جسد ابومسلم خراسانی، یعقوب لیث، نمایش جسد سیاسی رهبران و رهبرچهها، نمایش جسد تاجیکان و پارسیگویان و نمایش جسد همهی ماست.
پشتونیسم در همدستی با کشورهای عربی، روایت تجاوز تاریخی و تعرض سیاسی را دوباره عینیت میبخشد. این کار در زادگاه مولانا، در خانهی رابعهی بلخی و در خاک بوعلیسینا فراموششدنی نیست.
من این نمادها را تا مغز استخوان درک میکنم، گروهی که به قبر امانالله گل میگذارد، اما قبر قهرمانملی را تخریب و به روی استاد برهانالدین ربانی رنگ میپاشد، پیام مشخص دارد. بناً یکجا شوید تا دیگر کسی جرئت این عملکرد پست و فرومایه را در زادگاه مادری ما نداشته باشد. این جسد، جسد جمعیت اسلامی است، اگر ذرهیی عزت، شرف و شهامت باقیمانده یکجا شوید، این داغها دیگر قابل تحمل نیست!
نظرات بیان شده در این مقاله متعلق به خود نویسنده است و لزوماً منعکس کننده خط مشی ویراستاری سنگر نیست.
