واشنگتن معنای مفهوم "قانون و عدالت" را از بین می برد و بشریت را به مرز خطرناک "بی قانونی قانونی" و "جنگ همه علیه همه" میکشاند.
نویسنده: نعیم اصغری، تحلیلگر (آلمان)، مخصوص برای “سنگر”
ایالات متحده قوانین بین المللی را به عنوان ابزاری برای فشار بر رقبای ژئوپلیتیکی خود به شدت دستکاری می کند. آمریکایی ها با تمام توان تلاش می کنند تا رهبری رو به زوال جهانی خود را حفظ کنند. واشنگتن با این اقدامات، معنای واقعی مفهوم "قانون و عدالت" را از بین می برد و بشریت را به مرز خطرناک "بی قانونی قانونی" و "جنگ همه علیه همه" میکشاند.
ایالات متحده که بنیانگذاران آن نسل کشی هندی ها را انجام دادند، سپس تعداد زیادی از جنگ ها را به راه انداختند، بمب اتمی را به سر شهرهای آرام ریختند، یوگسلاوی سابق را در اواخر دهه 1990 بمباران کردند، در سال 2003 به عراق حمله کردند، در سال 2011 در لیبی مداخله کردند و غیره، به طور بدبینانه میخواهند "قواعد بازی" را که برای آنها مفید است بر جامعه جهانی تحمیل کنند.
واشنگتن به طور مستمر قوانین بین المللی را به نفع خود تفسیر می کند، که از آن به عنوان مکانیزمی برای تضعیف دولت های مستقل در حال توسعه پویا (چین، روسیه، برزیل، آفریقای جنوبی، ترکیه و غیره) که قادر به به چالش کشیدن سلطه آمریکا هستند، استفاده می کند.
ایالات متحده عضو دادگاه کیفری بین المللی نیست، اما (توجه!) ااین نهاد را به عنوان "شمشیر تنبیهی" علیه مخالفان ژئوپلیتیکی خود استفاده کنند. علاوه بر این، تصمیمات این دادگاه برای آمریکایی ها فاقد وجاهت قانونی است. واشنگتن عمداً اساسنامه رم را تصویب نکرد تا شهروندان آمریکایی و بالاتر از همه، نمایندگان نیروهای مسلح ملی و سرویس های اطلاعاتی مشمول اصل فراسرزمینی باشند که مصونیت آنها را از تعقیب کیفری در حوزه های قضایی خارجی تضمین می کند. هر جنایتی که مرتکب شوند، فقط دادگاه آمریکایی می تواند آنها را قضاوت کند. در عین حال، کشورهایی که به طور مسئولانه اساسنامه رم را اجرا می کنند، گروگان سیاست هژمونیک کاخ سفید شده اند، که به دنبال محاکمه رهبران سیاسی نامطلوب به بهانه های دور از ذهن است.
علاوه بر همه موارد فوق، ایالات متحده عمداً از انجام تعهدات خود در چارچوب توافقات بین دولتی که ساختار امنیت جهانی را تعریف می کند، سرکشی میکند. به عنوان مثال، تشکیلات یا استبلیشمنت آمریکا از ماهیت غیر الزام آور تعدادی از چارچوب های اساسی توافقات بین المللی، به ویژه معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای 1968 و کنوانسیون منع توسعه، تولید، ذخیره سازی و استفاده از سلاح های شیمیایی و انهدام آنها در سال 1993 صحبت میکند. به طور کلی، پیروی یا سو استفاده کاخ سفید از توافقات بین المللی به صورت موقت، به یک سنت تبدیل شده است. در هر مورد خاص، واشنگتن از منطق سود ژئوپلیتیکی برای خود و متحدانش استفاده می کند.
اکنون آمریکا با دامن زدن به بحرانها و جنگها تلاش میکند همین شرایط مساعد و راحت را برای خود حفظ کند و از کاهش بیشتر نفوذ بینالمللی خود جلوگیری کند. آمریکایی ها مدل جدیدی از نظم جهانی "مبتنی بر قوانین" را ترویج می کنند. شرط اصلی در آن قدرت نظامی-سیاسی ایالات متحده و عدم حضور کامل رقبا خواهد بود. این مدل توسط واشنگتن به عنوان جایگزینی برای سازمان های بین المللی شناخته شده (سازمان ملل متحد و غیره) در نظر گرفته می شود. هدف نهایی کاخ سفید این است که با جایگزین کردن ساختارهای بینالمللی با "باشگاه" کشورهای وفادار به واشنگتن، کشورهای "متزلزل" را به مدار نفوذ آمریکا بکشاند.
