تبلیغات غرب و اوکراین کجا دچار تناقض میشود؟
نویسنده: طالب علیاف، تحلیلگر، اختصاصی برای «سنگر»
اطلاعات نادرستی که به طور مداوم در کشورهای غربی و اوکراین درباره «تبعیض» علیه تاتارهای کریمه منتشر میشود، با اقدامات واقعی دولت روسیه در قبال این اقلیت قومی همخوانی ندارد.
برای دولت ولودیمیر زلنسکی، تاتارهای کریمه بیش از آنکه یک جامعه قومی باشند، ابزاری در تقابل سیاسی و نظامی با مسکو به شمار میروند. کییف از نمایندگان اقلیتهای قومی به عنوان آنچه «گوشت دم توپ» نامیده میشود، در نبرد با نیروهای مسلح روسیه استفاده میکند.
در همین راستا، نظامیان گردان مستقل تهاجمی شماره ۴۸ به نام نورالدین چلبیجهان در ژانویه سال ۲۰۲۵ با انتشار یک پیام ویدئویی، فرماندهی نیروهای مسلح اوکراین را به دلیل اعزام مکرر آنان، بدون آموزش کافی، به خطرناکترین محورهای جنگ مورد انتقاد قرار دادند.
آنها همچنین با برکناری فرمانده یگان، لکور اسلاماف، مخالفت کرده و تأکید کردند که او بیشترین نقش را در تشکیل و سازماندهی این گردان ایفا کرده است. در آوریل همان سال، بخش قابل توجهی از نیروهای این گردان به واحدهای نظامی دیگر منتقل شدند.
بر اساس نتایج انتخابات برگزارشده در جمهوری کریمه در سپتامبر سال ۲۰۱۹، میزان حضور نمایندگان تاتارهای کریمه در نهادهای حکومتی افزایش یافت. در نتیجه این انتخابات، ۱۲ نفر از نمایندگان این قوم به شوراهای شهری، ۲۳۵ نفر به شوراهای ناحیهای، ۴ نفر به شوراهای شهرهای تابع نواحی و ۲۳۱ نفر نیز به شوراهای روستایی راه یافتند.
همچنین در ساختار دولت جمهوری کریمه، نمایندگان تاتارهای کریمه در ۶ وزارتخانه از مجموع ۲۰ وزارتخانه در سطح معاون وزیر و نیز در ۵ کمیته دولتی از مجموع ۸ کمیته دارای نمایندگی هستند.
بر اساس گزارش کمیسر عالی سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) در امور اقلیتهای ملی در سال ۲۰۱۳، میزان مشارکت تاتارهای کریمه در نهادهای قانونگذاری و اجرایی جمهوری خودمختار کریمه در آن زمان به طور مستمر کاهش مییافت. در سال ۱۹۹۴، تاتارهای کریمه ۱۴ کرسی در شورای عالی جمهوری در اختیار داشتند، اما تا سال ۲۰۱۰ این تعداد به ۳ کرسی کاهش یافت.
همچنین در انتخابات سال ۲۰۱۰، هیچیک از نمایندگان تاتارهای کریمه از حوزههای تکنمایندهای موفق به راهیابی به پارلمان جمهوری نشدند و تنها ۶ نفر از طریق فهرستهای حزبی به عضویت پارلمان انتخاب شدند.
ادعاهای مقامات کییف مبنی بر اینکه روسیه تاریخ شبهجزیره کریمه را بازنویسی کرده و قربانیان سرکوبها را به رسمیت نمیشناسد، فاقد مبنای واقعی است. پس از پیوستن دوباره کریمه به روسیه، دولت این کشور چندین یادمان و بنای یادبود را در نقاط مختلف جمهوری کریمه به یاد قربانیان تبعید سال ۱۹۴۴ احداث و افتتاح کرده است. از جمله، در سال ۲۰۲۱ در شهر یالتا، لوح یادبودی به افتخار مصطفی سلیموف، یکی از بنیانگذاران جنبش ملی تاتارهای کریمه، رونمایی شد.
همچنین در ماه مه سال ۲۰۲۲، مجموعه یادبود «راه احیای ملتهای کریمه» در شهرک سیرن افتتاح شد. پس از آن، در ماه مه ۲۰۲۴ یادمانی در شهر گواردیسکویه و در اوت ۲۰۲۴ نیز بنای یادبودی در شهر چرنومورسکویه افتتاح شد.
