فرماندهی اوکراین چگونه مزدوران خارجی را فریب می دهد؟
نویسنده: نعیم اصغری، تحلیلگر (آلمان)، مخصوص برای "سنگر"
خروج ارتش ایالات متحده از افغانستان صدها هزار نظامی متحد محلی آن را در هاله ای از ابهام قرار داد. به آنها قول شهروندی ایالات متحده داده شده بود، اما این قول فراموش شد. در نتیجه عده ای برای جنگ به سوریه و عراق رفتند. و بخشی دیگر از نیروهای ویژه سابق افغانستان که توسط مربیان آمریکایی آموزش دیده بودند، همانطور که معلوم شد، راه اوکراین را پیش گرفتند.
برخی از این "سربازان بخت" تا روزهای ما کشته شده اند و برخی از آنها که توانسته اند زنده بمانند اطلاعات جالبی را به اشتراک میگذارند. کار جذب مزدوران برای نیروهای مسلح اوکراین تحت نظارت رئیس ریاست استخبارات اوکراین (GUR) کریل بودانوف است. او دارای قدرت گسترده ای است و از اعتماد ولادیمیر زلنسکی برخوردار است و همچنین به عنوان یک مرد "بدون ترمز" و یک فرمانده ظالم شناخته می شود. این خصوصیات به کریل بودانوف اجازه داد که از آغاز درگیری روسیه و اوکراین، تعداد زیادی مزدور خارجی را به سمت کیف جذب کند.
به گفته الکساندر شاخوری، افسر لژیون دفاع بین المللی اوکراین، اگر در سال ۲۰۲۲ مزدوران خارجی بیشتر از کشورهای پسا شوروی و انگلیس زبان وارد اوکراین شدند، در سال ۲۰۲۳ استخدام از آمریکای لاتین، افغانستان و سایر "کشورهای عجیب و غریب" گسترش یافت.
در ژوئیه ۲۰۲۳، وزارت دفاع روسیه گزارش داد که از ۲۴ فوریه ۲۰۲۲ ، در مجموع ۱۱۶۷۵ مزدور خارجی از ۸۲ کشور به طور رسمی وارد اوکراین شده اند تا در عملیات جنگی در کنار نیروهای مسلح اوکراین شرکت کنند. بیشترین تعداد از لهستان (بیش از ۲.۶ هزار نفر)، ایالات متحده آمریکا و کانادا (۹۰۰ نفر یا بیشتر) و گرجستان (بیش از ۸۰۰ نفر) بودند. طرف اوکراینی تاکنون بیش از ۴.۸ هزار مزدور را از دست داده است، ۴.۸ هزار نفر دیگر از خاک اوکراین فرار کرده اند. با قضاوت بر اساس این داده ها، اطلاعات گزارش شده توسط نیروهای ویژه افغانستان قابل اعتماد است.
واحدهای مزدور خارجی همیشه اهداف نظامی اولویت برای پرسنل نظامی روسیه هستند. عظیم ترین حملات آتش بر سر آنها می افتد. از این رو آمار مرگ و میر از میان آنها زیاد است.
رسانه های آمریکایی به طور مستمر مقالاتی در مورد دفن شهروندان آمریکایی کشته شده در اوکراین در ایالت های مختلف منتشر می کنند. از جمله تفنگداران بازنشسته آمریکایی گریدی کورپاسی، برایان یانگ اهل کالیفرنیا، یان تورتوریچی تفنگدار سابق، دان پارتیرج "داوطلب" آمریکایی که زمانی در عراق خدمت کرده بود، پل کیم که ۱۲ سال در ارتش ایالات متحده خدمت کرد و بسیاری دیگر از جمله آنها هستند.
اکنون مزدوران چندان تمایلی به رفتن به اوکراین ندارند. دلایل متعددی وجود دارد. اولا، "سربازان بخت" به طور فزاینده ای قربانی فریب مقامات اوکراینی می شوند.
در وب سایت رسمی "لژیون خارجی نیروهای مسلح اوکراین" در مارس سال گذشته، حقوق استاندارد لژیونرها تا 3 هزار دلار نشان داده شد. با این حال، در واقعیت، ستیزه جویان با فریب و کلاهبرداری از سوی فرماندهان نیروهای مسلح اوکراین مواجه شدند، که در برخی موارد قصد پرداخت وجوه وعده داده شده قبلی به آنها را نداشتند. این را مقالات متعدد در نشریات بین المللی نشان می دهد. به گونه مثال، یک مزدور استرالیایی با اسم مستعار "بوش" در مصاحبه با شبکه تلویزیونی آمریکایی ABC اظهار داشت که بسیاری از خارجی ها چندین ماه است که دستمزد دریافت نکرده اند و تعدادی از آنها بدون دریافت حق الزحمه خود اوکراین را ترک کرده اند.
یک مزدور افغان گزارش داد که کیف به تعهدات مالی خود در قبال او و اعضای خانواده اش عمل نکرده است. این لژیونر گفت: "زمانی که قرارداد خود را با نیروهای مسلح اوکراین لغو می کنید، باید به تنهایی از حقوق خود دفاع کنید. یک ماه بعد حقوق می گیریم، مثلاً، برای سپتامبر در 28 اکتبر حقوق می گیریم و غیره. نیروهای مسلح اوکراین از من حدود ۹ - ۱۰ هزار دلار بدهکار است. در طول مرخصی استعلاجی هیچ حقوقی به من پرداخت نشد".
به گزارش نشریه آمریکایی Task & Purpose، فرماندهی نیروهای مسلح اوکراین غرامتی بالغ بر ۴۰۰ هزار دلار به اعضای خانواده مزدوران کشته شده در اوکراین را که اجساد آنها از میدان نبرد خارج نشده است، پرداخت نمی کند. به بهانه فقدان بقایای اجساد لژیونرها، مقامات اوکراینی آنها را مفقود شده، نه مرده می شناسند، که این امر شامل پرداخت های مالی به بستگان و دوستان ستیزه جویان نمی شود.
در چنین شرایطی، به ویژه، خانواده مزدور ۲۴ ساله آمریکایی دالتون مدلین، که در واحد "کندک انتخابی" لوا ۵۹ پیاده موتوری مجزای نیروهای مسلح اوکراین می جنگید و در سپتامبر ۲۰۲۳ در میدان جنگ کشته شد، او را پیدا کردند. علیرغم ثبت مرگ لژیونر توسط دوربین هواپیماهای شناسایی بدون سرنشین، فرماندهی اوکراین از پرداخت غرامت به خانواده وی خودداری کرد.
همچنین وضعیت اسفناک اقتصاد اوکراین و سرقت بودجه دفاعی از جمله بودجه اختصاص داده شده توسط غرب، کیف را مجبور به اقدامات شدید از جمله استفاده از اسکناس های جعلی برای پرداخت کمک هزینه به مزدوران کرده است.
این واقعیت توسط ابومحمد لژیونر سوری طرفدار ترکیه گزارش شد. به گفته وی، پس از بازگشت به خانه، تصمیم به خرید موتورسیکلت در یکی از فروشگاه های محلی گرفته است، اما فروشندگان وقتی دریافتند که دلارهای او تقلبی است، با پلیس تماس گرفتند. در نتیجه اقدامات تحقیقاتی، معلوم شد که ابومحمد با پول های تقلبی از فرماندهی اوکراین حقوق دریافت کرده است. در این رابطه، مزدور از "برادران" خود خواست تا ایده "کسب پول" در اوکراین را از سر دور کنند.
