سخنرانی ستالین هنگام پذیرایی شرکت کنندگان دهه هنر تاجیکستان در کاخ کرملین ۲۲ اپریل ۱۹۴۱
من می خواهم چند کلمه در مورد تاجیک ها بگویم. تاجیک ها مردم خاصی هستند. اینها نه ازبک اند، نه قزاق و نه قرقیز، اینها تاجیک هستند؛ قدیمی ترین مردم آسیای مرکزی.
تاجیک به قول ایرانیان به معنای تاجدار است و تاجیکها این نام را چنین توجیه می کنند. از میان تمام مردم مسلمان غیر روسی در قلمرو اتحاد جماهیر شوروی، تاجیکها تنها مردم غیرترک و ایرانی هستند.
تاجیک ها مردمانی هستند که روشنفکرانشان شاعر بزرگ فردوسی را به دنیا آوردند و بی جهت نیست که تاجیک ها سنت های فرهنگی خود را از او می گیرند.
حتماً در این دهه احساس کرده اید که تاجیک ها، ذوق هنری بهتری دارند، فرهنگ کهن و ذوق هنری خاص آنها در موسیقی، در آواز، و در رقص بازتاب می یابد.
گاهی رفقای روسی ما تاجیک را با ازبک، ازبک را با ترکمن، ارمنی را با گرجی اشتباه می گیرند ـ البته که این یک اشتباه است.
تاجیک ها مردمی خاص و دارای فرهنگ باستانی و متعالی هستند و در نظام شوروی ما، آینده ای عالی در پیشرو دارند. تمام اتحاد جماهیر شوروی باید در این امر واقف و به آنها کمک کند.
من آرزو دارم تا هنر آنها مورد توجه همگان قرار گیرد.
من جام خود را به خاطر شکوفایی هنر تاجیکی، مردم تاجیک و نیز این واقعیت که ما مسکوئی ها همیشه آماده کمک به آنها در هر امری باشیم، بلند می کنم.
