هرگونه تاخیر و غفلت جامعه بین المللی و بخصوص سازمان ملل متحد میتواند به رشد سرطانی تروریزم در سرتاسر منطقه و جهان بیانجامد.
نویسنده: احمد سعیدی، تحلیلگر مسائل افغانستان و منطقه (آلمان)، مخصوص برای “سنگر”
چگونگی وضعیت کنونی افغانستان، مشکلات و راه حل آن:
۱- بحران مشروعیت ملی و بین المللی؛
۲- ادامه بحران بی ثباتی سیاسی، اجتماعی و فرهنگی؛
۳- ادامه مداخلات خارجی؛
۴- بحران خشونت و خصومت بی مانند علیه زنان یعنی نیمی از جمعیت افعانستان شامل ممنوعیت تعلیم و تحصیل، ممنوعیت سفر بدون محرم شرعی، ممنوعیت کار، ازدواج های اجباری دختران زیر سن، زندانی کردن و شکنجه روحی و جسمی زنان تا سرحد تجاوز های جنسی از ابعاد بحران ارگانیک جامعه است.
۵- بحران اقتصادی به دلیل بیکاری و فقر گسترده هشتاد فیصد جمعیت افعانستان که از گرسنگی دوامدار رنج می برند، با کاهش کمکهای بین المللی خطر هلاکت هزاران انسان بخصوص کودکان بسیار جدی است.
۶- بحرا ن فرار مغز ها یعنی نیروهای فکری و فنی افعانستان، مهاجرت کتلوی ده ها هزار خانواده عمدتا باسواد و شهر نشین افغانستان که عملآ نظام اجتماعی و اقتصادی را فلج کرده است.
۶- قتل های مشکوک و زنجیره یی هزاران نظامی پیشین، موجودیت بیش از ۱۵ هزار زندانی بدون محاکمه یا حد اقل بدون محاکمه عادلانه.
۷- فرار سرمایه ها و سرمایه داران ملی که کشور فقیر ما را فقیر تر ساخته است.
۸- ادامه بحران تولید و قاچاق مواد مخدر ، در حالیکه مواد مخدر به حیث بازوی تروریزم همیشه نقطه مقابل ثبات سیاسی و اقتصادی بخصوص در کشور ما بوده است.
پیشنهادات وراه حل ها:
۱- قرار دادن تراژیدی افغانستان در صدر الویت های سازمان ملل متحد به حیث جدی ترین بحران حقوق بشری، بی ثباتی سیاسی و تهدید امنیت منطقه و جهان که به توجه عاجل بین المللی نیازمند است.
۲- برگزاری عاجل کنفرانس بین المللی در سطح عالی تحت ریاست سازمان ملل متحد بمنظور یافتن راه حل مناسب به معضله افعانستان.
۳- حمایت معنا دار سازمان ملل متحد و بخصوص شورای امنیت سازمان ملل متحد از آغاز هرچی زودتر گفتگو های بین الافغانی، وادار ساختن طالبان به شرکت در این مذاکرات و مجبور ساختن طالبان به قبول حق تعین سرنوشت برای مردم افغانستان و انتقال حاکمیت به حکومت موقت و یا انتقالی منبعث از ارده جمعی مردم افغانستان.
۴- اتخاذ تدبیر عاجل توسط شورای امنیت بمنظور جلوگیری از تبدیل شدن افغانستان به جولانگاه تروریزم بین المللی که هم اکنون بیشر از ۲۸ گروه توریستی فرآ ملیتی در خاک افغانستان حضور و فعالیت دارند. ایجاد ده ها مفرزه تروریستی تحت نام و عناوین مختلف فعالیت دارند، که میتواند تا چند سال آینده اسیا جنوبی و اسیا مرکزی را به آتش بکشد.
جمع بندی:
هرگونه تاخیر و غفلت جامعه بین المللی و بخصوص سازمان ملل متحد میتواند به رشد سرطانی تروریزم در سرتاسر منطقه و جهان بیانجامد.
لازم است تا سازمان ملل متحد ابتکار تشکیل یک کنفرانس بین الافغانی را با دعوت از تمام جوانب به شمول حرکت طالبان بمنظور توافق بر قواعد حل سیاسی برای نجات مردم افغانستان با مشارکت گستردهُ نهاد ها و شخصیت های افغان در یکی از کشورهای منطقه یا جهان به عهده گیرد.
تشکیل حکومتی با قاعده وسع به رهبری شخصیت های صادق و سالم ملی که درقضایا کذشته نقش نداشته است۔